Zachariasz jest moim mistrzem w kwestii wyrażania siebie i formułowaniu swojej woli. Nauczył mnie żyć w zgodzie z hasłem „Dlaczego nie?” (w obcowaniu z dorosłymi często brzmi to Why kur*a NOT?).
Czytaj więcej
Mieszkałam na Warmii ponad 10 lat. Zaczęło się to spontanicznie… Od zdenerwowania w pracy w Opolu, od bezradności, od niepopularnych decyzji, od odwagi i braku pokory. A także od otwartych ramion i Magdy, która została moim Aniołem Stróżem, od kilku (no dooobra, wieeelu) „browarów” wypitych z przyszłymi kolegami, od spaceru po lesie, wyprawy nad rzekę. Rano, gdy nie wstałam na pociąg, przechadzając się brzegiem Łyny …
Czytaj więcej
Adoptuję dziś psa. Ma na imię Kluska. A właściwie tak się nazywał do tej pory, w psim azylu. Jako mój pies Kluska zacznie się nazywać Lajla. Bo tak. To bardzo spokojny pies. Ma zadziora w oczach i zaczyna psotnie machać ogonem, ale generalnie lubi mieszkać na moich kolanach i mogę ją bez problemu nosić w torbie, gdy chodzę na zakupy. To psina, która na nowo …
Czytaj więcej
„Gdzie się pani wpierdziela?! Ja tu stałem!” – w kolejce do kasy w Biedrze wyrośnięty kolo po trzydziestce, do kobiety z dzieckiem w koszyku sklepowym „Ależ z pana dżentelmen…” – pani spokojnie, z humorem „W Polsce nie ma dżentelmenów. Szczególnie przed meczem!” … – zapluwając się wykrzykuje pan To było do mnie. Nie wepchnęłam się do kolejki. Pan był nadpobudliwy. To był dzień meczu Polaków …
Czytaj więcej
„Jak jeszcze raz usłyszę, że on z tobą śpi, to tak jak cię uwielbiam, tak cię przełożę przez kolano…”, „Jeszcze karmisz?! po co?!?!?!”, „On ma spać sam. Masz go położyć w łóżku, zgasić światło i wyjść”… Tak, śpię z dzieckiem. Z dzieckiem, które jest prawie 4-letnim chłopcem. Tak zdarza się, że Zac zasypia wieczorem przy piersi. Taaak, noszę go. Sporo go noszę, a on słodko …
Czytaj więcej
To nie tak, że za wszystkie moje porażki odpowiedzialni są moi rodzice. Jednocześnie dopiero, gdy zdałam sobie sprawę z tego, że staram się NIE być taka, jak oni, a jestem bardzo podobna, mogłam zacząć ingerować we własne życie i świadomie podejmować MOJE decyzje. Oczywiste? No OK, skoro dla Ciebie oczywiste, to gratuluję. Dla mnie nie było.
Czytaj więcej
„Kocham Cię najbardziej na świecie. Ciebie. I Ciebie. Was oboje. Ciebie moje dziecko. I Ciebie mój Ukochany. „ „To niemożliwe” – odpowiesz – „nie możesz kochać nas oboje tak samo. Zawsze kogoś będziesz kochać bardziej.” „Otóż nie. Kocham Was najbardziej. To inne uczucia. Odmienne. Nie można ich porównać. Oba są intensywne, oba mają moc i oba dodają mi skrzydeł. Każde w inny sposób. Nie każ …
Czytaj więcej
Wydaje się Wam, że jestem niezwykle sprawna, wysportowana i właściwie nic innego w życiu nie robię, tylko jeżdżę na jakichś deskach. Do tego bez przerwy się śmieję, żartuję, wykrzykuję „joł joł” i „ale się jaram!”. Myślicie też pewnie, że takie surferskie życie nie jest dla Was, bo nie macie czasu, ani energii na ekstremalne wygibasy. Już Was wyprowadzam z błędu, a raczej błędów.
Czytaj więcej
„Wie pani…, Zac dziś ugryzł kolegę …”, „nooo, dziś Zac popychał i pluł…”, „ojjjjejej, dzisiaj uderzył koleżankę łyżką w głowę i dostał karę” … Kiedy indziej „ale on jest ogarnięty”, „patrz, jaki on jest grzeczny, jak słucha”, „bardzo ładnie się dziś bawił z dziećmi na placu zabaw”, „on wszystko rozumie” … To o tym samym dziecku, moim dziecku. Z różnych źródeł. I bądź tu matko …
Czytaj więcej
Zac wybrał rower. Wiem, że do deski też się przekona. Nie zmuszam go. Tymczasem opanował do perfekcji jazdę na rowerze biegowym i widzę jak obserwuje rowerzystów na ulicach. Pytacie jaki rower wybrać, skoro już kilka ich przetestowaliśmy.
Czytaj więcej