O tym, o czym nie umiem mówić i w sumie wcale nie mam ochoty się uczyć. Bo nie lubię się rozklejać, bo za dużo jest jeszcze łez do wylania, bo kompletnie nie wiem od czego zacząć tę historię… we własnej głowie.
Czytaj więcej
To nie tak, że za wszystkie moje porażki odpowiedzialni są moi rodzice. Jednocześnie dopiero, gdy zdałam sobie sprawę z tego, że staram się NIE być taka, jak oni, a jestem bardzo podobna, mogłam zacząć ingerować we własne życie i świadomie podejmować MOJE decyzje. Oczywiste? No OK, skoro dla Ciebie oczywiste, to gratuluję. Dla mnie nie było.
Czytaj więcej
Nazywam się samodzielną mamą. Nazywają mnie samotną. Albo singielką. Albo Zosią Samosią. Albo po prostu Extremamą. Tylko, że ja wcale nie chcę być ekstremalna. Ani ekstremalnie sama, ani ekstremalnie stadna, ani za gruba, ani za chuda, ani przesadnie podniecona, ani znudzona. Cenię sobie optymalny środek. Czyli umiar. Tymczasem życie samodzielnej matki pełne jest ekstremalnych właśnie wyzwań i zdarzeń. Mózg matki pracuje inaczej od momentu wydania …
Czytaj więcej