{"id":93,"date":"2013-11-07T09:58:00","date_gmt":"2013-11-07T09:58:00","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=93"},"modified":"2015-03-06T12:41:36","modified_gmt":"2015-03-06T12:41:36","slug":"a-moze-nad-morze-recenzja-kamili","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/a-moze-nad-morze-recenzja-kamili\/","title":{"rendered":"a mo\u017ce nad morze …? :) – recenzja Kamili"},"content":{"rendered":"
\nW ramach projektu „Ksi\u0105\u017cka pod \u017caglami”<\/a> uwolnili\u015bmy sporo ksi\u0105\u017cek. Mamy dla Was kolejn\u0105. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 o niej rozpisywa\u0107, bo poni\u017cej zrobi\u0142a to Kamila Sadowska czyli m\u00f3zg wykonawczy i ogarniaj\u0105cy redakcji \ud83d\ude42 Ja mog\u0119 napisa\u0107 tylko, \u017ce to bardzo przyjazna pozycja i \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie zostanie ze mn\u0105. Jej los jest w Waszych r\u0119kach. Szczeg\u00f3\u0142y – pod recenzj\u0105.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/a><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/b>
\n<\/a>\u201eMo\u017ce
\n(morze) wr\u00f3ci\u201d \u2013 Bartek Sabela<\/b><\/div>\n
\n
\n
\nNiech\u0119tnie si\u0119gam po ksi\u0105\u017cki o podr\u00f3\u017cowaniu\u2026 cho\u0107 sama uwielbiam podr\u00f3\u017cowa\u0107.
\nBy\u0142am w wielu pi\u0119knych miejscach na \u015bwiecie i dlatego wiem, \u017ce nawet najlepsze
\npi\u00f3ro nie zawsze jest w stanie odda\u0107 tego, co trzeba po prostu samemu zobaczy\u0107.
\nSi\u0119gaj\u0105c po ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eMo\u017ce (morze) wr\u00f3ci\u201d by\u0142am nastawiona bardziej na opowie\u015b\u0107
\ngeograficzno-historyczn\u0105. Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce ju\u017c od pierwszej strony autor
\nzabierze mnie w niezwyk\u0142\u0105 podr\u00f3\u017c po bezdro\u017cach Uzbekistanu, kt\u00f3rej towarzyszy\u0107
\nb\u0119d\u0105 tumany kurzu i\u2026 opary absurdu. <\/p>\n

Bartek Sabela wymarzy\u0142 sobie, \u017ce na w\u0142asne oczy zobaczy Morze Aralskie. Dla
\nmnie by\u0142o to ma\u0142e zaskoczenie, bo, mo\u017ce jestem niedouczona, ale wydawa\u0142o mi
\nsi\u0119, \u017ce takiego morza nie ma. Nie pomyli\u0142am si\u0119 za bardzo. Takiego morza JU\u017b
\nprawie nie ma bo \u2026 umar\u0142o. Morze Aralskie a w rzeczywisto\u015bci Jezioro Aralskie
\n(morzem nazwane przez miejscow\u0105 ludno\u015b\u0107) by\u0142o niegdy\u015b czwartym co do wielko\u015bci
\njeziorem na \u015bwiecie. Teraz jest ja\u0142ow\u0105 pustyni\u0105. Nasuwa si\u0119 pytanie: Co takiego
\nmu si\u0119 przydarzy\u0142o? Momentalnie nasuwa si\u0119 i odpowied\u017a: CZ\u0141OWIEK. Cz\u0142owiek nie
\nbyle jaki, bo I sekretarz KC Komunistycznej Partii Zwi\u0105zku Radzieckiego. Nikita
\nChruszczow, w ca\u0142ym swym geniuszu, postanowi\u0142 zrobi\u0107 z ZSRR najwi\u0119kszego
\nproducenta bawe\u0142ny na \u015bwiecie. Bawe\u0142n\u0119 t\u0119 postanowi\u0142 posadzi\u0107 na\u2026 pustyni a
\nwod\u0119 z Jeziora Aralskiego w\u0142a\u015bnie zu\u017cy\u0107 do nawadniania upraw. W obliczu jego
\nmaster planu nic innego nie mia\u0142o znaczenia, nawet to, \u017ce doprowadzi do totalnej
\nekologicznej zag\u0142ady. <\/p>\n

Razem z Bartkiem w\u0119drujemy od miasta do miasta, ka\u017cdego dnia przybli\u017caj\u0105c si\u0119
\ndo celu naszej wyprawy. Poznajemy r\u00f3\u017cnych ludzi, zagl\u0105damy do miejsc
\nniedost\u0119pnych dla turyst\u00f3w, ale dzi\u0119ki temu odkrywamy prawd\u0119. Widzimy pi\u0119kne
\nmiasta okalane nowymi murami, za kt\u00f3rymi w n\u0119dzy \u017cyj\u0105 prawdziwi ludzie. Uczymy
\nsi\u0119 targowa\u0107 na miejskich bazarach a interesy zwi\u0105zane z podr\u00f3\u017c\u0105 za\u0142atwiamy
\nprzy pomocy kilku butelek w\u00f3dki. Bartek przekonuje nas – ludzi z zachodu, jak
\nmylne jest nasze podej\u015bcie na wschodzie. Namawia nas, by\u015bmy porzucili wszystkie
\nstereotypy, uprzedzenia, nieufno\u015b\u0107. Przestali si\u0119 martwi\u0107, \u017ce kto\u015b nas chce bez
\nprzerwy oszuka\u0107, okra\u015b\u0107 albo naci\u0105gn\u0105\u0107. Wr\u0119cz przeciwnie. Nasz podr\u00f3\u017cnik jest
\nzapraszany do dom\u00f3w rodowitych mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 warte mniej ni\u017c jego
\nplecak z wyposa\u017ceniem. Jest goszczony przez u\u015bmiechni\u0119tych ludzi, kt\u00f3rzy cz\u0119stuj\u0105
\ngo w\u00f3dk\u0105, oferuj\u0105 czaj a na drog\u0119 wciskaj\u0105 na si\u0142\u0119 lepioszk\u0119. Razem z naszym
\nautorem przebywamy d\u0142ug\u0105 drog\u0119, by na ko\u0144cu ujrze\u0107 wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca nad tym, co
\nkiedy\u015b by\u0142o Morzem Aralskim. Ten wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca zmusza do refleksji. To wtedy
\nzaczynamy rozumie\u0107, \u017ce odbyli\u015bmy podr\u00f3\u017c nie tylko w sensie dos\u0142ownym. Ale i
\nwg\u0142\u0119b siebie. Ta ksi\u0105\u017cka doskonale rysuje obraz ludzkiej g\u0142upoty, chciwo\u015bci i
\npychy w zakresie ingerowania w przyrod\u0119. Pokazuje do czego my – ludzie jeste\u015bmy
\nzdolni. Ile z\u0142ego wyrz\u0105dzili\u015bmy dla \u015bwiata, w kt\u00f3rym \u017cyjemy a ile wci\u0105\u017c
\nwyrz\u0105dzamy. <\/p>\n

Ksi\u0105\u017ck\u0119 polecam ka\u017cdemu. Z ka\u017cdej strony dowiadujemy si\u0119 czego\u015b nowego z
\nhistorii Uzbekistanu, a tak\u017ce ciekawostek z \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w. Np. tego, jak
\nodstraszy\u0107 z domu z\u0142e duchy albo po co na drzwiach wej\u015bciowych dwie r\u00f3\u017cne
\nko\u0142atki. Lektura wzbogacona jest o fotografie z wyprawy. Zawiera te\u017c m.in.
\nzdj\u0119cia satelitarne NASA, na kt\u00f3rych dok\u0142adnie wida\u0107 powolne umieranie Morza
\nAralskiego. Na ogromny plus zas\u0142uguje j\u0119zyk, jakim pos\u0142uguje si\u0119 Bartek
\nSabela. Potrafi on w niesamowity spos\u00f3b opisywa\u0107 to, co widzi i czego
\ndo\u015bwiadcza. Nie brak te\u017c zdrowej ironii. Czytelnik nieraz si\u0119 u\u015bmiechnie, ale i
\nwzruszy. Mam nadziej\u0119, \u017ce Bartek Sabela planuje kolejne podr\u00f3\u017ce, kt\u00f3re
\noczywi\u015bcie opisze. Po jego ksi\u0105\u017cki od tej pory si\u0119gam w ciemno. <\/b><\/div>\n

\n
<\/b><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n

                                                                                                                         Kamila Sadowska<\/b>
\n
<\/b>
\n<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n


<\/b>
\n<\/p>\n

\n

Je\u015bli chcecie, by ta ksi\u0105\u017cka trafi\u0142a do Was, napiszcie nam kr\u00f3tk\u0105 opowie\u015b\u0107 z jakiej\u015b Waszej podr\u00f3\u017cy – anegdot\u0119, histori\u0119, opis miejsca… To, co nas subiektywnie zachwyci, zostanie nagrodzone:) Na opowie\u015bci czekamy przez tydzien czyli do przysz\u0142ego czwartku – 14-go listopada, do godziny 10:00.\n<\/div>\n

\n<\/div>\n
\nPiszcie ksiazkapodzaglami@tvp.pl oraz extremama@gmail.com <\/div>\n
\n<\/div>\n
\nPowodzenia! <\/p>\n

Aaa, no i zapraszamy na naszego FanPejd\u017ca na FB<\/a> \ud83d\ude42<\/div>\n

\n<\/div>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
oto autorka recenzji – Kamila <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Kamila i Joanna w podr\u00f3\u017cy \ud83d\ude42<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n
\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W ramach projektu „Ksi\u0105\u017cka pod \u017caglami” uwolnili\u015bmy sporo ksi\u0105\u017cek. Mamy dla Was kolejn\u0105. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 o niej rozpisywa\u0107, bo poni\u017cej zrobi\u0142a to Kamila Sadowska czyli m\u00f3zg wykonawczy i ogarniaj\u0105cy redakcji \ud83d\ude42 Ja mog\u0119 napisa\u0107 tylko, \u017ce to bardzo przyjazna pozycja i \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie zostanie ze mn\u0105. Jej los jest w Waszych r\u0119kach. Szczeg\u00f3\u0142y – pod recenzj\u0105. \u201eMo\u017ce (morze) wr\u00f3ci\u201d \u2013 Bartek Sabela Niech\u0119tnie …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":954,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[1],"tags":[20,18],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=93"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":820,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93\/revisions\/820"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/954"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=93"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=93"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=93"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}