{"id":58,"date":"2014-03-08T14:59:00","date_gmt":"2014-03-08T14:59:00","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=58"},"modified":"2015-03-06T12:41:30","modified_gmt":"2015-03-06T12:41:30","slug":"klaun-w-teatrze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/klaun-w-teatrze\/","title":{"rendered":"Klaun w teatrze"},"content":{"rendered":"
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/a><\/div>\n

\nA\u017c wstyd si\u0119 przyzna\u0107, ale rzadko chodz\u0119 do teatru. Nie wiem dlaczego. Do kina te\u017c rzadko, wi\u0119c nie jest to kwestia wyboru lub preferowania jednego lub drugiego. Raczej braku odpowiedniego „kopniaka”. Lubi\u0119 teatr. Ba! Jak przysta\u0142o na kogo\u015b, kto rozkminia \u017cycie cz\u0119sto ponad norm\u0119, teatr idealnie wpisuje si\u0119 w moje istnienie. Zawsze jest tam miejsce na w\u0142asne przemy\u015blenia i analogie. Najs!<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
fot. Teatr Jaracza<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\n<\/a><\/p>\n

\nKLAUN<\/a> to spektakl inny ni\u017c wszystkie (niecz\u0119sto w teatrze odbywa si\u0119 taaaki CYRK!). Niby w „doros\u0142ym” teatrze, do tego o 19:30, wi\u0119c p\u00f3\u017ano (jak dla dziecka), a jednak dawno nie sp\u0119dzili\u015bmy z Z tak wyj\u0105tkowego czasu razem. By\u0142 \u015bmiech, by\u0142 te\u017c strach, by\u0142a zabawa i konsternacja. Tym razem nie rozkminia\u0142am teatru sama. Robi\u0142 to ze mn\u0105 m\u00f3j 20-miesi\u0119czny syn. No tak, nawet wyj\u015bcie do teatru w naszym wykonaniu musi by\u0107 ekstremalne \ud83d\ude42 <\/div>\n
\n<\/div>\n
\nDlaczego w og\u00f3le poszli\u015bmy do Teatru Jaracza zamiast do Lalek? No bo Jaracz ma dobrego PR’owca <;)>, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 „id\u017acie na Klauna, jestem pewien, \u017ce si\u0119 Wam spodoba” i doda\u0142 „b\u0119dziecie umiera\u0107 ze \u015bmiechu”. No to poszli\u015bmy. A teraz \u017ca\u0142ujemy, \u017ce to do\u015bwiadczenie jest ju\u017c za nami, bo ch\u0119tnie prze\u017cyliby\u015bmy to jeszcze raz.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n„Klaun” w Jaraczu by\u0142 dla nas prze\u017cyciem nie tylko kulturalnym, ale te\u017c takim … „matkowo-synowym” \ud83d\ude09 Zdawa\u0142am sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce nie mog\u0119 oczekiwa\u0107 od mego smyka, \u017ce przesiedzi jak myszka ca\u0142y spektakl i da mi skupi\u0107 si\u0119 na przes\u0142aniu autor\u00f3w i aktor\u00f3w. Mia\u0142am tylko nadziej\u0119, \u017ce wytrzymamy chocia\u017c p\u00f3\u0142 godziny, cho\u0107 by\u0142am gotowa wyj\u015b\u0107 nawet po 5-ciu minutach je\u015bli sytuacja by tego wymaga\u0142a. WE DID IT! Wyobra\u017acie sobie, \u017ce obejrzeli\u015bmy (naprawd\u0119, oboje) ca\u0142y spektakl, a na koniec rado\u015bnie oklaskiwali\u015bmy \u015bwietnych aktor\u00f3w. Uff! Jestem dumna z nas obojga! <\/div>\n
\n<\/div>\n
\nAle nie od pocz\u0105tku by\u0142o r\u00f3\u017cowo i w\u0142a\u015bciwie po raz kolejny (sorry, \u017ce tak „truj\u0119”) sw\u00f3j pi\u0119kny plon zebra\u0142o RODZICIELSTWO BLISKO\u015aCI. Najpierw Zac w teatrze zwariowa\u0142:). Po niemal tygodniu siedzenia w domu z powodu najpierw jego przezi\u0119bienia, a potem mojego, wyj\u015bcie „do miasta” to by\u0142 istny CZAD! Jak tylko weszli\u015bmy bocznym wej\u015bciem na scen\u0119 MARGINES, Zac zlokalizowa\u0142 WIND\u0118. Tja. I ju\u017c o niej nie zapomnia\u0142. M\u00f3wi\u0105c szczerze, to w pewnym momencie obawia\u0142am si\u0119, \u017ce w og\u00f3le go na spektakl nie zaci\u0105gn\u0119 i b\u0119d\u0119 z nim przez godzin\u0119 je\u017adzi\u0107 wind\u0105. Oczywi\u015bcie przyszli\u015bmy do teatru spor\u0105 chwil\u0119 wcze\u015bniej, \u017ceby moje szalone dzieci\u0119 mog\u0142o cho\u0107 troch\u0119 energii zu\u017cy\u0107 biegaj\u0105c po teatralnym foyer. TAKIEGO wybuchu entuzjazmu si\u0119 jednak nie spodziewa\u0142am:). Potem by\u0142o tylko ciekawiej.<\/p>\n<\/div>\n
\n
\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/div>\n

\nWeszli\u015bmy na scen\u0119 (na MARGINESIE siedzi si\u0119 niemal na scenie) tu\u017c przed rozpocz\u0119ciem „Klauna”. Na szcz\u0119\u015bcie g\u0142os informuj\u0105cy widz\u00f3w, \u017ce za chwil\u0119 spektakl si\u0119 rozpocznie i nale\u017cy wy\u0142\u0105czy\u0107 telefony kom\u00f3rkowe spacyfikowa\u0142 Zachariasza do\u015b\u0107 skutecznie. Aktorzy wiedz\u0105 jak przyku\u0107 uwag\u0119 do tego, co m\u00f3wi\u0105. Moje dziecko zdaje si\u0119 to docenia\u0107:) Cho\u0107 nie wiedzia\u0142 sk\u0105d wydobywa si\u0119 ten g\u0142os, s\u0142ucha\u0142 uwa\u017cnie. Nast\u0119pnie na scen\u0119 wyszed\u0142 Dyrektor Cyrku … Nieco si\u0119 tego obawia\u0142am, bo spektakl rozpoczyna si\u0119 jego przemow\u0105, a jak wiadomo dzieci „trucia” nie lubi\u0105. Jednak tak\u017ce tu aktorskie umiej\u0119tno\u015bci Cezarego Ilczyny<\/a> (btw kolega mojej mamy z liceum :D) pokona\u0142y niecierpliwo\u015b\u0107 mojego syna \ud83d\ude42 Zac s\u0142ucha\u0142 i bacznie obserwowa\u0142. Moja rado\u015b\u0107 nie trwa\u0142a d\u0142ugo, poniewa\u017c po chwili na scenie pojawi\u0142 si\u0119 Inspektor, w tej roli Marcin Tyrlik<\/a> (spoooko ziom :D). Nie to, \u017ce nie lubi\u0119 Marcina, ale jego obecno\u015b\u0107 spowodowa\u0142a, \u017ce Zac chcia\u0142 ucieka\u0107 „gdzie pieprz ro\u015bnie”! No tak si\u0119 go przestraszy\u0142, \u017ce ju\u017c zacz\u0119\u0142am si\u0119 zbiera\u0107. Zac popiskiwa\u0142 ze strachu, pokazywa\u0142 r\u0119k\u0105 na wyj\u015bcie, sta\u0142 na moich kolanach zdr\u0119twia\u0142y ze strachu … G\u0142aska\u0142am go, m\u00f3wi\u0142am, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku, \u017ce to tylko \u015bmieszny „wujek”, generalnie m\u00f3wi\u0142am wszystkie s\u0142owa, kt\u00f3re wymawiam, gdy wszystko jest w porz\u0105dku. I wiecie co? Przetrwali\u015bmy ten kryzys! \ud83d\ude42 Na szcz\u0119\u015bcie! Inspektor Tyrlik jest na scenie przed 90% czasu trwania spektaklu. Hyhy! Jak tylko Zac nieco „zmi\u0119k\u0142” posadzi\u0142am go sobie na kolanach i przystawi\u0142am do piersi. Ufff! Co ja bym zrobi\u0142a, gdyby nie cycek?! \ud83d\ude00 Zac OBEJRZA\u0141 ca\u0142y spektakl, nie przymkn\u0105\u0142 oczu nawet na momencik, ale ca\u0142y czas ssa\u0142.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Inspektor (Marcin Tyrlik) – fot. Teatr Jaracza<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Podczas wojny, kt\u00f3ra ma miejsce pod koniec spektaklu moje dziecko wyluzowa\u0142o si\u0119 totalnie, przesta\u0142o ssa\u0107 i zapragn\u0119\u0142o wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w tej wielkiej balandze, kt\u00f3r\u0105 zgotowali nam aktorzy. Nie ma co si\u0119 dziwi\u0107! Rzucanie w publiczno\u015b\u0107 dmuchanymi pi\u0142kami, balonami, confetti jest zabawne nawet dla doros\u0142ego. Za nami siedzia\u0142 jaki\u015b pan, nie widzia\u0142am go, ale mog\u0119 przysi\u0105c, \u017ce trzyma\u0142 si\u0119 za brzuch \u015bmiej\u0105c si\u0119 do rozpuku. Warto te\u017c wspomnie\u0107, \u017ce to „\u017cywy teatr”, a wi\u0119c aktorzy reaguj\u0105 na to, co si\u0119 dzieje. W pewnym momencie ze sceny pad\u0142o „nie wiem, zapytaj kogo\u015b, kto … MA DZIECKO!”, a wtedy ca\u0142y teatr spojrza\u0142 na mnie i wszyscy rykn\u0119li \u015bmiechem. Tytu\u0142owy Klaun (Giovanny Castellanos)<\/a> zdaje si\u0119 sam u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 pod nosem, gdy nasze spojrzenia si\u0119 w tym momencie spotka\u0142y. Najs! \ud83d\ude42 Ostatnie minuty to ju\u017c walka z ca\u0142kowicie swobodnym Zachariaszem, kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142 w\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do dialogu pomi\u0119dzy aktorami! Nawet wstali\u015bmy i podeszli\u015bmy do drzwi, bo krzycz\u0105co-gadaj\u0105cy bobas w pierwszym rz\u0119dzie to z pewno\u015bci\u0105 nie jest to, co amatorzy teatru lubi\u0105 najbardziej. Gdy zgas\u0142o \u015bwiat\u0142o wr\u00f3cili\u015bmy na swoje miejsca i rado\u015bnie oklaskiwali\u015bmy aktor\u00f3w, gdy wyszli si\u0119 uk\u0142oni\u0107. Bravissimo!<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
fot. Teatr Jaracza<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
fot. Teatr Jaracza<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

A sam spektakl? WOW! Nie jestem krytykiem teatralnym, nie bywam w teatrze, wiec co ja tam mog\u0119 wiedzie\u0107?! Napisz\u0119 tylko, mo\u017ce hipokrytycznie, \u017ce to moja bajka, zaiste! Polecam!<\/p>\n

p.s. dzi\u0119kujemy wszystkim pracownikom teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie za pomoc i empati\u0119. Pan ochroniarz, kt\u00f3ry debatowa\u0142 z Zac’iem przy windzie ma mistrza \ud83d\ude09 (filmik w windy SOON on air – \u015bled\u017acie YouTube)<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

A\u017c wstyd si\u0119 przyzna\u0107, ale rzadko chodz\u0119 do teatru. Nie wiem dlaczego. Do kina te\u017c rzadko, wi\u0119c nie jest to kwestia wyboru lub preferowania jednego lub drugiego. Raczej braku odpowiedniego „kopniaka”. Lubi\u0119 teatr. Ba! Jak przysta\u0142o na kogo\u015b, kto rozkminia \u017cycie cz\u0119sto ponad norm\u0119, teatr idealnie wpisuje si\u0119 w moje istnienie. Zawsze jest tam miejsce na w\u0142asne przemy\u015blenia i analogie. Najs! fot. Teatr Jaracza KLAUN …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":572,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[1],"tags":[3],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/58"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=58"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/58\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":582,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/58\/revisions\/582"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/572"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=58"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=58"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=58"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}