{"id":33,"date":"2014-09-29T07:41:00","date_gmt":"2014-09-29T07:41:00","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=33"},"modified":"2015-05-20T22:53:29","modified_gmt":"2015-05-20T22:53:29","slug":"czill-out-duszy-czytumiar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/czill-out-duszy-czytumiar\/","title":{"rendered":"czill out duszy (czyt.UMIAR)"},"content":{"rendered":"\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
fot. Anna Magdalena Kleszcz<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

OSZ… Jakie to proste …, a raczej oczywiste. W \u017cyciu, we WSZYSTKIM nale\u017cy zachowywa\u0107 umiar. S\u0142owo „wszystko” \u015brednio wpisuje si\u0119 w filozofi\u0119 \u017cycia z UMIAREM, ale jego u\u017cycie wydaje si\u0119 tu uzasadnione. Kumacie? Skumacie \ud83d\ude09 Oto ja – ExtreMAMA,<\/p>\n

<\/a>pisz\u0119 o czym\u015b, co absolutnie wyklucza ekstrema w codziennym funkcjonowaniu. Staram si\u0119 pami\u0119ta\u0107 o tym, \u017ceby skrajno\u015bci NIGDY (znowu niedozwolone s\u0142owo) nie przys\u0142ania\u0142y mi zdrowego podej\u015bcia, pozytywnego dystansu i racjonalnej oceny sytuacji.<\/p>\n

Pewnie, \u017ce ekstremalnie kocham swoje dziecko i uwielbiam sporty ekstremalne. Te dwie sprawy ekstremalne by\u0107 mog\u0105, a nawet powinny. W\u0142a\u015bnie dlatego jestem kim jestem. Jednak nawet w wychowaniu mojego ekstremalnie wspania\u0142ego syna i uprawiaj\u0105c ukochane sporty, zachowuj\u0119 UMIAR w\u0142a\u015bnie. Tylko wtedy mog\u0119 nadal ekstremalnie kr\u0119ci\u0107 si\u0119 wspania\u0142o\u015bci\u0105 mojej egzystencji ExtreMAMY.<\/p>\n

Ale o co mi w\u0142a\u015bciwie chodzi? Nie jest \u0142atwo wyrazi\u0107 totalny „czill out” duszy \ud83d\ude42 Mimo przeciwno\u015bci losu i wielu trudnych \u017cyciowych sytuacji, dobrze mi gdy nic NIE MUSZ\u0118, a ka\u017cdy m\u00f3j krok sprawia, \u017ce jestem dumna z podejmowanych decyzji. Ha! Ci, kt\u00f3rzy wiedz\u0105 o mnie wszystko, u\u015bmiechn\u0105 si\u0119 teraz pod nosem na my\u015bl o pozornym chaosie emocjonalno-uczuciowym w moim \u017cyciu… \ud83d\ude09 \u00a0<Tak, Or\u0142o\u015b, to do Ciebie;)> Ja nazwa\u0142abym to raczej dynamicznym rozwojem wydarze\u0144, do kt\u00f3rego tak\u017ce staram si\u0119 podchodzi\u0107 „na czill oucie”. Chc\u0119 decydowa\u0107 o sobie i nie zdaj\u0119 si\u0119 na \u015blepy los. Uwa\u017cam, \u017ce pewne sprawy nale\u017cy dobrze przetrawi\u0107, przespa\u0107 si\u0119 <?!> z nimi i zobaczy\u0107 co z nich wyniknie. Je\u015bli rezultat nam nie pasuje, prosz\u0119 bardzo, zmie\u0144my go. Nic „na hura!”. Nie jest to \u0142atwe dla kogo\u015b, kto zwykle irytuje otoczenie swoim energetycznym i spontanicznymi byciem. Co mi tam. Jednak spr\u00f3buj\u0119.<\/p>\n

Pisz\u0119 do Was z zachodniego wybrze\u017ca Finlandii, z wioski, w kt\u00f3rej nie ma nawet sklepu, z domu, w kt\u00f3rym jad\u0142am dzi\u015b pyszne pur\u00e9e z ziemniak\u00f3w, schabowego, domowe ciasto i pi\u0142am kaw\u0119 parzon\u0105 w \u017celiwnym imbryczku … Jesie\u0144 daje si\u0119 tu odczu\u0107 w ka\u017cdym powiewie i mo\u017ce dlatego jako\u015b wyj\u0105tkowo \u015bpi\u0105co sp\u0119dzam tu czas. Mam zamiar to zmieni\u0107 i uciec do miasta. Nie ze strachu czy niepokoju. Taki po prostu jest plan. Tymczasem jestem tu i czerpi\u0119 ile si\u0119 da z tej sytuacji, bo wiem, \u017ce za chwil\u0119 b\u0119d\u0105 t\u0119skni\u0107 za trybem SLOWLIFE. Nie wszystko jest tu tak, jakbym chcia\u0142a, ale nie zaprz\u0105tam sobie g\u0142owy sprawami, kt\u00f3rych zmieni\u0107 nie mog\u0119 lub nie potrafi\u0119. Nie chc\u0119 traci\u0107 energii (kt\u00f3rej aktualnie – jesiennie- nieco mi brakuje), wol\u0119 do\u015bwiadcza\u0107. Tak jest dobrze. Poza tym, moje dzieci\u0119 zdaje si\u0119 ch\u0142on\u0105\u0107 ten czill out i dobrze czuje si\u0119 „na fi\u0144skiej wiosce”. Taki umiar lubi\u0119, taki syndrom Pollyanny<\/a> sprawia, \u017ce ka\u017cda chwila ma sens. Szczeg\u00f3lnie gdy le\u017c\u0119 niczym \u015bni\u0119ta z Zachariaszem w ramionach.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n

Zac nauczy\u0142 mnie post\u0119powania z umiarem, cho\u0107 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 zna\u0142am to poj\u0119cie ju\u017c wcze\u015bniej<\/a>. Mamy to znaj\u0105 – w\u0142a\u015bciwie nie liczy si\u0119 nic, je\u015bli nasze dziecko jest zadowolone. Dostrzegamy \u015bwiat wok\u00f3\u0142, a jak\u017ce, ale nie robimy problem\u00f3w z niczego… , bo po co?! W ko\u0144cu to, co dla nas najwa\u017cniejsze, jest OK. Dlaczego wcze\u015bniej na to nie wpad\u0142y\u015bmy? Ech, \u015bwiat jest pe\u0142en ekstremalnych stan\u00f3w emocjonalnych i akurat MATKI to szczeg\u00f3lna grupa. Mog\u0105 wyluzowa\u0107 z dzieckiem w ramionach, ale nie zawsze chc\u0105 i … wtedy nie znaj\u0105 umiaru. Dobrze jest znale\u017a\u0107 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119, nie zmusza\u0107 si\u0119 do niczego, ale tak sobie \u017cycie wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ceby nie czu\u0107, \u017ce odpuszczamy. Wr\u0119cz przeciwnie, czu\u0107 si\u0119 z tym FANTASTYCZNIE. Tak mam, a jak mi si\u0119 ekstremalnie co\u015b ubzdura, wskakuj\u0119 na desk\u0119 i trenuj\u0119 cielesny balans. W ko\u0144cu W ZDROWYM CIELE, ZDROWY DUCH! hyhy \ud83d\ude42 Jak si\u0119 za bardzo rozp\u0119dz\u0119, zwalniam – robi\u0119 sobie taki trening INTERWA\u0141OWY. Polecam.<\/p>\n

Fajnie jest, gdy z jednej strony potrafimy si\u0119 dostosowa\u0107, a z drugiej wiemy kiedy powiedzie\u0107 STOP, gdy nie jest po naszemu. No i nad wyraz dobrze jest POROZMAWIA\u0106. Nie zrozumiem NIGDY dlaczego ludzie ze sob\u0105 nie rozmawiaj\u0105 i narzekaj\u0105, \u017ce kto\u015b sprawia im przykro\u015b\u0107. Podziwiam tych, kt\u00f3rzy nazywaj\u0105 rzeczy po imieniu, kt\u00f3rzy chc\u0105 i potrafi\u0105 wyartyku\u0142owa\u0107 swoje potrzeby i odczucia. To nie jest \u0142atwe nawet dla takiej gadu\u0142y jak ja. Ucz\u0119 si\u0119 tego, cho\u0107 w pewnych kr\u0119gach od dawna uchodz\u0119 za osob\u0119, kt\u00f3ra si\u0119 „nie szczypie” i m\u00f3wi wszystko „prosto z mostu”. Niezmiernie mi dobrze, gdy osoba, z kt\u00f3r\u0105 sp\u0119dzam czas wie, \u017ce nie ma mi\u0119dzy nami niedom\u00f3wie\u0144, ani zb\u0119dnego ci\u015bnienia. To sprawia, \u017ce atmosfera robi si\u0119 intymna i niemal wzruszaj\u0105ca. A gdy do umiaru, do umiej\u0119tnego wyra\u017cania emocji, dochodzi szczero\u015b\u0107 i ciep\u0142o, robi si\u0119 po prostu pi\u0119knie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n

Taka jest relacja Zachariasza i moja. Tak mam z Przyjaci\u00f3\u0142k\u0105. Nad takimi relacjami pracuj\u0119 i kr\u0119ci mnie to bardzo. Nie mam wielu przyjaci\u00f3\u0142, cho\u0107 wielu ludziom wydaje si\u0119, \u017ce mnie znaj\u0105. Nie otwieram si\u0119 na ka\u017cdym kroku przed wszystkimi, cho\u0107 uchodz\u0119 za ekshibicjonistk\u0119 w 100%. \u017bycz\u0119 Wam tego <nie ekshibicjonizmu, a \u015bwiadomo\u015bci relacji>. Umiaru nie kupuje si\u0119 w sklepie, nie dostaje si\u0119 go w prezencie, ale mo\u017cna go sobie wypracowa\u0107. Lubi\u0119 upada\u0107 i si\u0119 podnosi\u0107, \u017ceby poszuka\u0107 umiaru w jakiej\u015b nowej sytuacji. Raz jest mi \u0142atwo, kiedy indziej podchodz\u0119 do danej sytuacji kilka razy. Nauczy\u0142am si\u0119 END\u017bOJOWA\u0106 moje \u017cycie, cho\u0107 wci\u0105\u017c nad nim pracuj\u0119. Nie chc\u0119 ju\u017c, \u017ceby WSZYSCY mnie lubili, wystarczy mi, \u017ce dobrze mi ze sob\u0105 i nie krzywdz\u0119 wa\u017cnych dla mnie ludzi. Wtedy im te\u017c jest dobrze. I to jest extra. Right?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

fot. Anna Magdalena Kleszcz OSZ… Jakie to proste …, a raczej oczywiste. W \u017cyciu, we WSZYSTKIM nale\u017cy zachowywa\u0107 umiar. S\u0142owo „wszystko” \u015brednio wpisuje si\u0119 w filozofi\u0119 \u017cycia z UMIAREM, ale jego u\u017cycie wydaje si\u0119 tu uzasadnione. Kumacie? Skumacie \ud83d\ude09 Oto ja – ExtreMAMA, pisz\u0119 o czym\u015b, co absolutnie wyklucza ekstrema w codziennym funkcjonowaniu. Staram si\u0119 pami\u0119ta\u0107 o tym, \u017ceby skrajno\u015bci NIGDY (znowu niedozwolone s\u0142owo) nie …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":329,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[1,34],"tags":[6],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=33"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1755,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33\/revisions\/1755"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/329"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=33"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=33"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=33"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}