<\/p>\n
Bywam zm\u0119czona, jak ka\u017cdy. Jak ka\u017cda matka. Z jednej strony, daj\u0119 sobie na to przyzwolenie. Z drugiej, nie chc\u0119, \u017ceby Zac mia\u0142 w g\u0142owie wizj\u0119 mamy styranej codzienno\u015bci\u0105. Znacie to, prawda? Przyklejacie sobie u\u015bmiech do twarzy, wyrzucacie te z\u0142e my\u015bli, kt\u00f3re daj\u0105 si\u0119 wrzuci\u0107 i dajecie si\u0119 ponie\u015b\u0107 rodzicielstwu. Na szcz\u0119\u015bcie, w ferworze zabawy i upajania si\u0119 kontaktem z dzieckiem, przyklejony u\u015bmiech szybko scala si\u0119 ze sk\u00f3r\u0105 i odczuwamy faktyczne odpr\u0119\u017cenie, rado\u015b\u0107, a troski przestaj\u0105 mie\u0107 znaczenie. Przez chwil\u0119 NIE MUSICIE nic. Jak wiecie, sporo mam w \u017cyciu wyzwa\u0144 i codzienno\u015b\u0107 niesie ze sob\u0105 nowe trudno\u015bci. Mimo to, du\u017co si\u0119 \u015bmiej\u0119 i daj\u0119 si\u0119 porwa\u0107 do \u015bwiata Zachariasza, w kt\u00f3rym mo\u017cna robi\u0107 to, co si\u0119 chce, bo wszystko jest mo\u017cliwe. Dzi\u0119ki temu mam coraz wi\u0119cej zmarszczek – mimicznych. Od \u015bmiechu.<\/p>\n
Zac bardzo p\u00f3\u017ano powiedzia\u0142 faktyczne MAMA. Wcze\u015bniej by\u0142 to wyraz z u\u017cyciem czego\u015b w stylu hiszpa\u0144skiego „b” czyli co\u015b na pograniczu „w” i „b”. Na mnie m\u00f3wi\u0142 bardziej po hiszpa\u0144sku, na moj\u0105 mam\u0119, czyli jego de facto babci\u0119, bardziej po polsku czyli u\u017cywaj\u0105c normalnej g\u0142oski „b”. Nie pami\u0119tam ju\u017c dok\u0142adnie kiedy zacz\u0105\u0142 wymawia\u0107 sylaby „ma” i „ma” razem i skierowa\u0142 je do mnie. Pierwsza powiedzia\u0142a mi o tym nowym s\u0142owotw\u00f3rczym osi\u0105gni\u0119ciu mego syna moja MAMA \ud83d\ude42 Pewnie pomog\u0142o w tym to, \u017ce wi\u0119cej czasu sp\u0119dza\u0142 z babci\u0105 w\u0142a\u015bnie, kt\u00f3ra cz\u0119sto co\u015b o mnie m\u00f3wi\u0142a. No i zacz\u0119\u0142o si\u0119 … „Mama” i „mama” … „Mama to …”, „mama tamto…”. I cho\u0107 nie wypowiada si\u0119 p\u0142ynnie ca\u0142ymi zdaniami, to najcz\u0119\u015bciej nie mam w\u0105tpliwo\u015bci o co mu chodzi. Staram si\u0119 wymusza\u0107 na nim artyku\u0142owanie swojej woli … Daje mi to czas, hehe, \u017ceby nie p\u0119dzi\u0107 „na \u0142eb na szyj\u0119” w celu spe\u0142nienia zachcianki.<\/p>\n
Tylko, \u017ce ja KOCHAM te jego zachcianki. Uwielbiam to, \u017ce on czego\u015b ode mnie chce i wierzy, \u017ce pomog\u0119 mu osi\u0105gn\u0105\u0107 cel. Sta\u0142o si\u0119 nawet tak, \u017ce Zac, zobaczywszy jakie wspania\u0142e efekty daje wypowiadanie s\u0142owa MAMA, zacz\u0105\u0142 tak na wszelki wypadek nazywa\u0107 wszystkich wok\u00f3\u0142 – babci\u0119, ciocie w przedszkolu, wujk\u00f3w, a nawet ludzi w sklepie. Spokojnie, pracuj\u0119 nad tym. Zawsze go poprawiam i t\u0142umacz\u0119 kto jest kim. W og\u00f3le mi to nie przeszkadza. Kr\u0119ci mnie to jak Zac siedz\u0105c w wannie, drze si\u0119 wyra\u017anie i zdecydowanie M A M A!!! M\u00f3wi\u0119, \u017ce ma nie krzycze\u0107 oczywi\u015bcie. Przychodz\u0119. Okazuje si\u0119, sprawa faktycznie wymaga interwencji – wieloryb wypad\u0142 z wanny na pod\u0142og\u0119! Wiecie, \u017ce walenie d\u0142ugo na kafelkach nie prze\u017cyj\u0105. Tadam! Wiadomo, \u017ce Zac sprawdza na ile mo\u017ce sobie pozwoli\u0107 i czy zawsze przyjd\u0119 jak mnie zawo\u0142a.<\/p>\n
No i tu zaczynaj\u0105 si\u0119 schody. Cho\u0107 najch\u0119tniej p\u0119dzi\u0142abym do niego zawsze, gdy jest w potrzebie, wiem, \u017ce nie powinnam. Nie mog\u0119 przecie\u017c pozwoli\u0107 mu wykszta\u0142ci\u0107 takiej pewno\u015bci, \u017ce jestem na jego ka\u017cde \u017c\u0105danie, „widzi misi\u0119”, bez wzgl\u0119du na to, co akurat robi\u0119. To kolejna sytuacja, w kt\u00f3rej jedynymi doradcami s\u0105 intuicja i cnota, kt\u00f3r\u0105 ub\u00f3stwiam czyli UMIAR. Nie ma sztywnych ram, kt\u00f3re mo\u017cnaby okre\u015bli\u0107 t\u0142umacz\u0105c dziecku „nie wo\u0142aj mnie, gdy …”. Ka\u017cdy dzie\u0144 pe\u0142en jest nieprzewidzianych sytuacji. Ka\u017cda sytuacja jest inna, bo codziennie czujemy si\u0119 inaczej. I tak, gdy widz\u0119, \u017ce Zac jest zm\u0119czony, ulegam, odpuszczam i nawet, gdy czasem jego marudzenie i domaganie si\u0119 uwagi jest absurdalne, nie wdaj\u0119 si\u0119 z nim w dyskusj\u0119. Przytulam, wyznaj\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, m\u00f3wi\u0119, \u017ce te\u017c jestem zm\u0119czona i sprawdzam co da si\u0119 zrobi\u0107. Zwykle dochodz\u0119 do prostego wniosku, \u017ce przecie\u017c priorytet mam jeden, wi\u0119c nie mam dylematu kogo uszcz\u0119\u015bliwia\u0107 w danej chwili. Tym samym uszcz\u0119\u015bliwiam nas oboje. Takie rozwi\u0105zanie jest z po\u017cytkiem dla wszystkich. Je\u015bli si\u0119 je rozumie. Jestem przekonana, \u017ce niejeden obserwator powiedzia\u0142by, \u017ce pozwalam mu „wej\u015b\u0107 sobie na g\u0142ow\u0119” albo, \u017ce to kolejny dow\u00f3d na to jaki jest „rozwydrzony”. Jego problem, tego obserwatora. Ma\u0142o uwa\u017cnego. Kiedy, jak nie teraz mam reagowa\u0107 na jego wo\u0142anie? Kiedy, je\u015bli nie teraz, kiedy kszta\u0142tuje si\u0119 jego postrzeganie \u015bwiata, pokaza\u0107 mu, \u017ce go wspieram i cieszy mnie jego zaanga\u017cowanie we wszystko, czego si\u0119 dotknie? To ta zasada rodzicielstwa blisko\u015bci. Jestem i reaguj\u0119. Jak b\u0119dziesz smyku najedzony, nie b\u0119dziesz szuka\u0142 jedzenia. Taka prawda.<\/p>\n
Na ka\u017cd\u0105 sytuacj\u0119, na ka\u017cde wo\u0142anie, na ka\u017cd\u0105 odpowied\u017a sk\u0142ada si\u0119 mn\u00f3stwo czynnik\u00f3w i nasza rodzicielska w tym g\u0142owa, \u017ceby je natychmiast przetworzy\u0107, zbilansowa\u0107, zdecydowa\u0107 i odpowiedzie\u0107. Albo nie. Ale obra\u0107 stanowisko. Dzieci s\u0105 niecierpliwie i zapami\u0119tuj\u0105 ka\u017cdy moment czekania i niepewno\u015bci. Uczy je to cierpliwo\u015bci, wzmacnia charakter, motywuje do my\u015blenia i …kombinowania. To tw\u00f3rcze. Rozwija kreatywno\u015b\u0107. Dziecko ma cel i dop\u00f3ki nie odwr\u00f3cimy jego uwagi, b\u0119dzie d\u0105\u017cy\u0142o do realizacji planu. Raczej nie m\u00f3wi\u0119 Zachariaszowi „nie, bo nie” i zawsze reaguj\u0119 na jego wo\u0142anie. Naprawd\u0119. Nie oznacza to, \u017ce jestem niewolnikiem mojego dziecka. Czasem fatyguj\u0119 si\u0119 do niego tylko po to, \u017ceby mu powiedzie\u0107, \u017ce teraz nie mog\u0119 czego\u015b zrobi\u0107. Gdy jest zdenerwowany i stanowczo wyra\u017ca ch\u0119\u0107 wykonania swojej misji z moj\u0105 pomoc\u0105, pytam:<\/p>\n
„chcesz teraz p\u00f3js\u0107 na plac zabaw tak?”<\/p>\n
„TAAAAK”<\/p>\n
„chcesz p\u00f3j\u015b\u0107 na plac zabaw?”<\/p>\n
„tak”<\/p>\n
„dobrze, p\u00f3jdziemy, ale najpierw mama wysuszy w\u0142osy i da Lajli je\u015b\u0107, ok?”<\/p>\n
„nieeeeee, plaaac zabawwww!!!!”<\/p>\n
„Zac, bo nie p\u00f3jdziemy wcale.”<\/p>\n
„buuu”<\/p>\n
„Chcesz i\u015b\u0107 na plac zabaw?”<\/p>\n
„tak”<\/p>\n
„OK, to ubierz si\u0119 i poczekaj. Mama suszy w\u0142osy, karmi psa i idziemy. OK?”<\/p>\n
„tak”<\/p>\n
W stosunku do nikogo nie jestem taka cierpliwa, jak w relacji z nim. To pop\u0142aca. Cho\u0107 codziennie zdarzaj\u0105 si\u0119 nowe zachcianki, te sytuacje, kt\u00f3re si\u0119 zdarzy\u0142y, zostaj\u0105 zapami\u0119tane. Poza tym je\u015bli za ka\u017cdym razem dotrzymuj\u0119 s\u0142owa, Zac nie ma potrzeby tak zaciekle docieka\u0107 swego kolejnym razem. Wie, \u017ce b\u0119dzie tak, jak powiedzia\u0142am. \u017be pobawimy si\u0119 poci\u0105gami, jak sko\u0144cz\u0119 odkurza\u0107 i \u017ce pomaluje farbami, dopiero po obiedzie. Dzieci cz\u0119sto zapominaj\u0105, \u017ce czego\u015b chcia\u0142y. Zac te\u017c tak ma. Nie wykorzystuj\u0119 tego. Przypominam mu, \u017ce przecie\u017c mia\u0142 na co\u015b ochot\u0119 i \u017ce teraz przyszed\u0142 na to czas. Jego rado\u015b\u0107 w tym momencie – bezcenna!<\/p>\n
Pami\u0119tam z domu jedn\u0105 zasad\u0119. „Jak co\u015b chcesz, to przyjd\u017a”. Tak m\u00f3wi\u0142a mama, gdy wo\u0142ali\u015bmy j\u0105 dr\u0105c si\u0119 przez ca\u0142e, w sumie niewielkie mieszkanie. Wesz\u0142o mi to w krew. Nie no, teraz si\u0119 nie dr\u0119 i nie pozwalam na to Zachariaszowi. M\u00f3j syn nie raz ju\u017c us\u0142ysza\u0142 „jak chcesz co\u015b od mamy, to przyjd\u017a tutaj, nie mog\u0119 teraz”. Przychodzi. Albo zmienia plan. Przychodz\u0119 do niego tylko, gdy jest zbyt cicho. Jak wiadomo, cisza to raczej nie jest dobry omen. Lepiej ju\u017c, \u017ceby krzycza\u0142, nawet przez ca\u0142e mieszkanie i \u0142azienk\u0119 „MAAAMAAA”. To przecie\u017c tak pi\u0119knie brzmi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A Ty, cho\u0107 cieszysz si\u0119 z poziomu komunikatywno\u015bci smyka, marzysz o \u015bwi\u0119tym spokoju i absolutnym braku roszcze\u0144. Macierzy\u0144stwo – m\u00f3j ukochany sport ekstremalny.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2750,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[37,1,34],"tags":[134,348,281,6,325],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2742"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2742"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2742\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2800,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2742\/revisions\/2800"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2750"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2742"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2742"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2742"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}