{"id":2680,"date":"2016-09-09T08:00:54","date_gmt":"2016-09-09T06:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=2680"},"modified":"2018-09-17T10:47:30","modified_gmt":"2018-09-17T08:47:30","slug":"mamakumpel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/mamakumpel\/","title":{"rendered":"Mama kumpel czy matka mentor – jak rozwydrzy\u0107 dziecko?"},"content":{"rendered":"

O przesadnym partnerstwie i zdrowej trosce czyli o trudnej sztuce balansowania pomi\u0119dzy byciem r\u00f3wniach\u0105, a zgredem.<\/h2>\n

<\/p>\n

„Zazdroszcz\u0119 Ci , ale tak bardzo pozytywnie, bycia tak\u0105 fajn\u0105 mam\u0105. Zazdroszcz\u0119 bardziej Zachariaszowi, \u017ce Ci\u0119 ma i to prawda, zainspirowa\u0142a\u015b mnie do tego, aby by\u0107 bardziej partnerem dla dzieci ni\u017c MATK\u0104 – obs\u0142uguj\u0105c\u0105, wszystko wiedz\u0105c\u0105, karc\u0105c\u0105, chwal\u0105c\u0105, wymagaj\u0105c\u0105, bo tak trzeba. Zastanawiam si\u0119 czy to nieza\u015bcielone \u0142\u00f3\u017cko jest powodem to warczenia czy mo\u017cna to od\u0142o\u017cy\u0107 na „za chwil\u0119” aby teraz po\u015bmia\u0107 si\u0119 g\u0142o\u015bno, po\u015bciska\u0107, poprzytula\u0107 … ”
\n<\/span><\/p>\n

To zaledwie fragment wiadomo\u015bci od Doroty, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a mnie do \u0142ez. Wiadomo\u015b\u0107, nie Dorota. Zreszt\u0105, Dorota wzrusza swoj\u0105 drog\u0105, bo jest \u015bliczna, bo ma cudne dzieci, bo zaskakuje bezinteresowno\u015bci\u0105, bo jest pi\u0119knym cz\u0142owiekiem. Obcowanie z wyj\u0105tkowymi lud\u017ami motywuje do pracy nad sob\u0105 i pomaga wyci\u0105ga\u0107 przydatne wnioski.<\/p>\n

Moi Rodzice s\u0105 moimi kumplami. Chyba od zawsze. Cho\u0107 potrafi\u0119 wyliczy\u0107 cechy, kt\u00f3re po nich odziedziczy\u0142am lub kt\u00f3re zdarzenia z naszego rodzinnego \u017cycia wywar\u0142y na mnie najwi\u0119kszy wp\u0142yw, zwykle przyznaj\u0119, \u017ce „starzy” nigdy mnie do niczego nie zmuszali, ani nie „robili ci\u015bnienia”<\/a>. Na pewno by\u0142y takie momenty, gdzie Mama obgryza\u0142a paznokcie z nerw\u00f3w wyrzucaj\u0105c sobie, \u017ce nie za\u0142o\u017cy\u0142a mi kolczatki albo nie trzyma\u0142a na automatycznej smyczy typu flexi. Wtedy wraca\u0142abym, pyta\u0142abym, pewnie by\u0142abym bli\u017cej. Zdaje si\u0119, \u017ce moi Rodzice nigdy nie mieli potrzeby mn\u0105 sterowa\u0107, bo od pocz\u0105tku by\u0142am tym nieuleczalnym przypadkiem „Zosi Samosi, a pomys\u0142y, na kt\u00f3re wpada\u0142am raczej by\u0142y dobre. Nie mam na my\u015bli palenia papieros\u00f3w przez okno mojego pokoju, gdy za \u015bcian\u0105 siedzia\u0142a Mama. Do tych dobrych inicjatyw na pewno nale\u017ca\u0142y moje zap\u0119dy poetyckie, pami\u0119tnikarskie, taneczne, sportowe, a nawet pomys\u0142y w kwestii w\u0142asnej edukacji. Do niedawna by\u0142am przekonana, \u017ce do tzw klasy „zero” (zamiast 8ej klasy SP) posz\u0142am, bo nam\u00f3wi\u0142a mnie do tego Mama… Ot\u00f3\u017c nie. Ona sama twierdzi, \u017ce to by\u0142 m\u00f3j autorski pomys\u0142 i ona nawet posz\u0142a do szko\u0142y zapyta\u0107 pani anglistki czy jej zdaniem poradz\u0119 sobie w klasie z mocno rozszerzonym j\u0119zykiem angielskim. Bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce ten rok w „zer\u00f3wce” i 18 h „anglika” w tygodniu ukszta\u0142towa\u0142o nie tylko moj\u0105 znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyka angielskiego, ale te\u017c pogl\u0105d, \u017ce w \u017cyciu mo\u017cna robi\u0107 to, na co ma si\u0119 ochot\u0119, to trzeba przyzna\u0107, \u017ce by\u0142 to spektakularny pocz\u0105tek mojej niezawis\u0142o\u015bci \ud83d\ude09 Mama do dzi\u015b zgrzyta z\u0119bami widz\u0105c jak odwa\u017cnie podchodz\u0119 do \u017cycia. Teraz jest blisko i wspiera mnie jak nigdy wcze\u015bniej. Dojrza\u0142y\u015bmy do tego. Obie.<\/p>\n

Nie \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce zawsze by\u0142am samodzielna, cho\u0107 jakim\u015b cudem widz\u0119 nie tylko plusy tej sytuacji. Mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 pozna\u0107 dobrze, od \u015brodka, rodziny, w kt\u00f3rych oboje rodzice mieli i maj\u0105 duuu\u017cy wp\u0142yw na decyzje swoich dzieci, cz\u0119sto ju\u017c doros\u0142ych. Czasem widzia\u0142am nadopieku\u0144czo\u015b\u0107, ale cz\u0119sto pozytywne wzorce i wsparcie. Ta ostatnia postawa jest oczywi\u015bcie najbardziej chlubna. Pozornie. Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce dzieci po latach dochodz\u0105 do wniosku, \u017ce nigdy o niczym nie zdecydowa\u0142y albo, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nie wiedz\u0105 czym jest samodzielno\u015b\u0107. Ale, ale …, \u017ceby\u015bcie mnie dobrze zrozumieli – nie uwa\u017cam, \u017ce bycie troskliwym rodzicem i pomoc w kszta\u0142towaniu \u015bwiatopogl\u0105du oznaczaj\u0105 pozbawianie szansy na samowystarczalno\u015b\u0107 czy umiej\u0119tno\u015b\u0107 samodzielnego, odpowiedzialnego my\u015blenia. Praktyka czyni mistrza, wi\u0119c im szybciej poczujemy konsekwencje w\u0142asnych wybor\u00f3w, tym szybciej nauczymy si\u0119 wa\u017cy\u0107 s\u0142owa i czyny. Z drugiej strony, w\u0142a\u015bnie taka jest rola rodzica – pokaza\u0107 kierunek, wskaza\u0107 mo\u017cliwo\u015bci, nie wykonywa\u0107 pracy za latoro\u015bl, za to by\u0107 blisko je\u015bli trzeba ponie\u015b\u0107 bolesne konsekwencje. Daj\u0105c dziecku blisko\u015b\u0107, uczymy go tej postawy wobec innych.<\/p>\n

Dorota pisze, \u017ce sta\u0142a si\u0119 dla swoich dzieci partnerk\u0105. To dobrze. Je\u015bli wcze\u015bniej przesadza\u0142a, jej zdaniem, w pilnowaniu, w byciu zasadnicz\u0105 i uporz\u0105dkowan\u0105, teraz znajduje przyjemny \u015brodek. To dziedzina, w kt\u00f3rej szczeg\u00f3lnie wa\u017cny jest umiar i wyj\u0105tkowo \u0142atwo go straci\u0107. W ko\u0144cu chodzi o nasze najwi\u0119ksze skarby – chcemy dla nich jak najlepiej. Chc\u0119, \u017ceby Zac by\u0142 samodzielny, ale nie chc\u0119, \u017ceby cierpia\u0142. Wiem jednocze\u015bnie, \u017ce je\u015bli nie poczuje r\u00f3\u017cnych stan\u00f3w emocjonalnych, to nie zrozumie ich mocy i nie b\u0119dzie \u015bwiadom przyczynowo-skutkowego sensu post\u0119powania. Jestem z nim i nie ograniczam sztucznie dozna\u0144 oraz konsekwencji. Mimo to, s\u0142ysz\u0119, \u017ce moje dziecko jest, uwaga!, ROZWYDRZONE, \u017ce ROBI CO CHCE, \u017ce NA WSZYSTKO mu pozwalam, a z innej beczki, \u017ce jestem NADOPIEKU\u0143CZA i ROBI\u0118 CI\u015aNIENIE. Wiecie Kochani jak jest, robi\u0119 swoje i w sumie najbardziej boli mnie fakt, \u017ce ci, kt\u00f3rzy wyg\u0142aszaj\u0105 takie oceniaj\u0105ce, krzywdz\u0105ce opinie, s\u0105 \u015blepi i g\u0142usi na w\u0142asne niedoci\u0105gni\u0119cia. \u017bycz\u0119 im jak najlepiej.<\/p>\n

Maciek kiedy\u015b napisa\u0142, \u017ce przewr\u00f3ci\u0142am swoje \u017cycie do g\u00f3ry nogami, gdy urodzi\u0142 si\u0119 Zac, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 moim partnerem. Kto\u015b z Was skomentowa\u0142 to m\u00f3wi\u0105c, \u017ce zwariowa\u0142am, bo dziecko to nie partner, a ja si\u0119 zatracam w relacji z Zachariaszem traktuj\u0105c go jak swojego ch\u0142opaka albo m\u0119\u017ca. Serio, takie rzeczy czasem czytam. \u015awiadczy to jedynie o tym, \u017ce nie wszystko jeszcze pokaza\u0142am, nie o wszystkim napisa\u0142am i nie do ko\u0144ca si\u0119 obna\u017cy\u0142am, bo ewidentnie nasz wizerunek nie jest pe\u0142ny. Mam zatem o czym pisa\u0107 i co filmowa\u0107. Ha! A powa\u017cnie m\u00f3wi\u0105c, dla mnie to wielki komplement, je\u015bli ktokolwiek widz\u0105c moj\u0105 relacj\u0119 z Zachariaszem uzna, \u017ce jest ona partnerska. Nie mam takich wzorc\u00f3w, wi\u0119c wypracowuj\u0119 j\u0105 sama, s\u0142uchaj\u0105c intuicji i pope\u0142niaj\u0105c b\u0142\u0119dy. Ponosz\u0119 konsekwencje … niekonsekwencji i pob\u0142a\u017cania, szukam najskuteczniejszych argument\u00f3w i „w praniu” wyczuwam, kiedy … wy\u0142\u0105czy\u0107 wirowanie i odpu\u015bci\u0107, bo lepiej zadzia\u0142a pranie r\u0119czne bez wysokich obrot\u00f3w. Zdarza si\u0119, \u017ce testuj\u0119 r\u00f3\u017cne odplamiacze, bo jeden okazuje si\u0119 by\u0107 za s\u0142aby, a inny powoduje, \u017ce kolory blakn\u0105. Za p\u00f3\u017ano na zwrot towaru. Nie oddam przecie\u017c do sklepu pobrudzonych i wypranych d\u017cins\u00f3w, ale pami\u0119tam, \u017ce „wycieraki” s\u0105 znowu w modzie i cz\u0119sto bywaj\u0105 wyznacznikiem oryginalnego stylu i wyczucia mody.<\/p>\n

Rodzicielstwo blisko\u015bci<\/a>, kt\u00f3re bezwiednie sta\u0142o si\u0119 moim sposobem na wychowanie Zachariasza, ma to do siebie, \u017ce wystarczy patrze\u0107, widzie\u0107, s\u0142ucha\u0107 i us\u0142ysze\u0107. Efekty b\u0119d\u0105 zadziwiaj\u0105ce. Nawet je\u015bli czasem traci si\u0119 nieco wiar\u0119 i niecierpliwie czeka si\u0119 na efekt, on w ko\u0144cu przychodzi. Czasem w najbardziej zaskakuj\u0105cym momencie. Dzieci s\u0105 m\u0105dre i szczere. Wiedz\u0105, co jest dla nich dobre. Wiedz\u0105 te\u017c dobrze, czego na pewno nie chc\u0105. Ucz\u0119 si\u0119 wczuwa\u0107 w nastr\u00f3j mojego syna i staram si\u0119 zrozumie\u0107 jego tok my\u015blenia. Empatia nie jest \u0142atw\u0105 sztuk\u0105, je\u015bli bierzemy pod uwag\u0119 fakt, \u017ce dzieci maj\u0105 na koncie ma\u0142o do\u015bwiadcze\u0144, wi\u0119c pewnie wcale nie rozumiej\u0105 o co im w \u017cyciu chodzi. Dlatego najcz\u0119\u015bciej my – doro\u015bli, chcemy decydowa\u0107 za nie. Staramy si\u0119 zrobi\u0107 wszystko „jak nale\u017cy”, a nie „po swojemu”. Tak si\u0119 nie da, a poza tym tak jest nudno. Po to ka\u017cdy z nas jest inny, \u017ceby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 wpa\u015b\u0107 na inny pomys\u0142. Dziecko te\u017c taki pomys\u0142 zwykle ma.<\/p>\n

Nie jestem kole\u017cank\u0105 Zachariasza. Jestem jego Mam\u0105. Jestem blisko i kocham go bezwarunkowo czyli bez wzgl\u0119du na to jakie b\u0142\u0119dy pope\u0142ni i ile sukces\u00f3w odniesie. Wspieram go. Gdy widz\u0119, \u017ce jego pomys\u0142, m\u00f3wi\u0105c delikatnie, nie jest najlepszy, pytam czy na pewno chce tak post\u0105pi\u0107. T\u0142umacz\u0119 co mo\u017ce si\u0119 wydarzy\u0107 je\u015bli tak zrobi. W 9 na 10 przypadk\u00f3w nie odpuszczam. Je\u015bli m\u00f3wi\u0119 NIE, to oznacza to w\u0142a\u015bnie to – nic innego. Czasem wchodz\u0119 z nim w dyskusj\u0119, ale gdy przesadza z marudzeniem, staram si\u0119 nie unosi\u0107, tylko robi\u0119 robi\u0119 swoje. To ode mnie nauczy si\u0119 nie przejmowa\u0107 b\u0142ahostkami i przykuwa\u0107 wag\u0119 do rzeczy istotnych. To ja jestem papierkiem lakmusowym jego reakcji. Warto czasem nie da\u0107 po sobie pozna\u0107 jak bardzo rani mi serce jego grymas czy p\u0142aczliwy ton. Dzi\u0119ki mnie uczy si\u0119 u\u017cywa\u0107 konstruktywnych argument\u00f3w, a nie jakichkolwiek. To ja naucz\u0119 go „macha\u0107 r\u0119k\u0105”, gdy „szkoda pr\u0105du”.<\/p>\n

A kiedy odpuszczam? Gdy jest zm\u0119czony, \u015bpi\u0105cy albo chory. Wtedy czuj\u0119 si\u0119 \u017ale razem z nim i cho\u0107 t\u0142umacz\u0119 mu co si\u0119 dzieje i staram si\u0119 doprowadzi\u0107 do uspokojenia sytuacji, je\u015bli jest taka potrzeba, jedyny s\u0142uszny ruch to buziak w czo\u0142o i przytulanie. Kocham te chwile, gdy mam pretekst do zapomnienia. Wtedy nie liczy si\u0119 to, \u017ce mamy wsta\u0107 wcze\u015bnie rano, a Zac w\u0142a\u015bnie obudzi\u0142 si\u0119 z b\u00f3lem brzucha po p\u00f3\u0142nocy. Nie denerwuje mnie, \u017ce prosi\u0142am go, \u017ceby sam si\u0119 ubra\u0142, a on marudz\u0105c ze zm\u0119czenia, bo zabrak\u0142o mu drzemki, zala\u0142 si\u0119 \u0142zami i tupi\u0105c nog\u0105 o\u015bwiadcza, \u017ce si\u0119 nie ubierze i kropka. Kocham te chwile, kiedy emocjonalnie jeste\u015bmy jedno\u015bci\u0105, a \u0142zy zm\u0119czenia czy b\u00f3lu zamieniaj\u0105 si\u0119 w psotny do\u0142eczek w policzku. Nic nie ma bardziej koj\u0105cej mocy, ni\u017c ramiona zakochanego w dziecku rodzica. Rodzica, kt\u00f3ry swoim ludzkim podej\u015bciem, wra\u017cliwo\u015bci\u0105 i intuicj\u0105, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb, dostosowuje si\u0119 jak KAMELEON.<\/p>\n

Zdarza si\u0119 wi\u0119c, \u017ce becz\u0119, gdy bawimy si\u0119 w owce lub wyj\u0119 do ksi\u0119\u017cyca, jakem wilczyca. Czasem chichram si\u0119 i skacz\u0119 niczym psotna wiewi\u00f3rka – to, gdy Zac robi „dicho na chacie”. Bywam te\u017c sow\u0105, kt\u00f3ra nie chowa si\u0119 pod miot\u0142\u0105 i nie piszczy jak myszka, ale stanowczym hukiem oznajmia swoje racjonalne przybycie. Najbardziej lubi\u0119 by\u0107 kangurzyc\u0105 i ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce Zachariaszowi te\u017c to najwyra\u017aniej pasuje. Przed nami jeszcze przynajmniej losy kr\u00f3licze (hehe) i przygody niesfornych surykatek. Z pewno\u015bci\u0105 za\u0142apiemy si\u0119 te\u017c na historie r\u00f3\u017cnych ptak\u00f3w np. (dzieciodajnych) bocian\u00f3w, kt\u00f3re ch\u0119tnie podr\u00f3\u017cuj\u0105 na du\u017ce odleg\u0142o\u015bci, martwi\u0105c swoj\u0105 nieobecno\u015bci\u0105 zaprzyja\u017anionych gospodarzy. Ci ostatni cz\u0119sto zapominaj\u0105, \u017ce bociany to wolne ptaki i odr\u0119bne istoty.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

O przesadnym partnerstwie i zdrowej trosce czyli o trudnej sztuce balansowania pomi\u0119dzy byciem r\u00f3wniach\u0105, a zgredem.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2685,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[37,1,34],"tags":[134,312,311,196,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2680"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2680"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2680\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3858,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2680\/revisions\/3858"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2685"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2680"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2680"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2680"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}