{"id":2149,"date":"2016-05-10T20:00:40","date_gmt":"2016-05-10T18:00:40","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=2149"},"modified":"2016-05-15T17:30:54","modified_gmt":"2016-05-15T15:30:54","slug":"autyzm-adhd-a-moze-indywidualizm-czyli-robcie-niego-debila","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/autyzm-adhd-a-moze-indywidualizm-czyli-robcie-niego-debila\/","title":{"rendered":"Autyzm, ADHD, a mo\u017ce INDYWIDUALIZM czyli nie r\u00f3bcie z niego debila."},"content":{"rendered":"

„Wie pani…, Zac dzi\u015b ugryz\u0142 koleg\u0119 …”, „nooo, dzi\u015b Zac popycha\u0142 i plu\u0142…”, „ojjjjejej, dzisiaj uderzy\u0142 kole\u017cank\u0119 \u0142y\u017ck\u0105 w g\u0142ow\u0119 i dosta\u0142 kar\u0119” … Kiedy indziej „ale on jest ogarni\u0119ty”, „patrz, jaki on jest grzeczny, jak s\u0142ucha”, „bardzo \u0142adnie si\u0119 dzi\u015b bawi\u0142 z dzie\u0107mi na placu zabaw”, „on wszystko rozumie” … To o tym samym dziecku, moim dziecku. Z r\u00f3\u017cnych \u017ar\u00f3de\u0142. I b\u0105d\u017a tu matko m\u0105dra.<\/p>\n

Jestem. Mam intuicj\u0119, obserwuj\u0119, znam mojego syna. Chc\u0119, \u017ceby funkcjonowa\u0142 w spo\u0142ecze\u0144stwie, nawet je\u015bli w przysz\u0142o\u015bci zdecyduje, \u017ce woli mieszka\u0107 na Ksi\u0119\u017cycu. Jednocze\u015bnie nie zmusz\u0119 go, \u017ceby si\u0119 podporz\u0105dkowa\u0142 nudnym normom bardziej, ni\u017c to konieczne, bardziej ni\u017c dyktuje mi instynkt samozachowawczy. Nie dam si\u0119 zwariowa\u0107, cho\u0107 chwilami ocieram si\u0119 o ob\u0142\u0119d w zm\u0119czeniu i stresie. Taka jest cena moich wybor\u00f3w, \u015bwiadomych decyzji, jednak opartych na przeczuciu i prze\u015bwiadczeniu, \u017ce robi\u0119 w\u0142a\u015bciwie. To najwi\u0119ksza si\u0142a matki, si\u0142a rodzica, wi\u0119\u017a i blisko\u015b\u0107.<\/p>\n

\"Zachariasz<\/a><\/p>\n

Zac biega. Bez przerwy. Wsz\u0119dzie czuje si\u0119 dobrze. Natychmiast zawiera znajomo\u015bci z obcymi lud\u017ami. \u015amieje si\u0119 g\u0142o\u015bno, wyg\u0142upia, kombinuje i wariuje. Gdy czuje si\u0119 \u017ale, sygnalizuje to wyra\u017anie ruchem, opowiadaj\u0105c tym swoim „dialektem” i pokazuj\u0105c kt\u00f3ra cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a go boli. Cho\u0107 jeszcze nie u\u017cywa sprawnie mowy, takiej znanej nam doros\u0142ym i przez nas od razu rozumianej, s\u0105 ludzie DORO\u015aLI, z kt\u00f3rymi znajduje WSP\u00d3LNY J\u0118ZYK, dos\u0142ownie. To nie s\u0105 moi bliscy znajomi, ba! to cz\u0119sto ludzie, kt\u00f3rych imiona poznaj\u0119 dopiero jak przychodz\u0119 zabra\u0107 Z do domu po kilkudziesi\u0119ciu minutach wsp\u00f3lnej zabawy np. na terenie wakeparku. To JEGO znajomi. Zac ma szeroko otwarte oczy, stroi miny, wie jak mnie ug\u0142aska\u0107, zna si\u0142\u0119 swego rozbrajaj\u0105cego u\u015bmiechu. Biega potrz\u0105saj\u0105c g\u0142ow\u0105 na boki, bo lubi jak mu powiewaj\u0105 w\u0142osy, specjalnie si\u0119 przewraca, bo nie boi si\u0119 upa\u015b\u0107, a lubi wstawa\u0107. Udaje psa, bo kocha zwierz\u0119ta i potrafi by\u0107 wobec nich delikatny. Rozumie, \u017ce zareaguj\u0119 na KA\u017bDY jego p\u0142acz, j\u0119kni\u0119cie, krzyk. Zdarza mu si\u0119 to wykorzystywa\u0107. Wcale mu si\u0119 nie dziwi\u0119. Z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107? Nieee, spryt i inteligencja.<\/p>\n

Moje dziecko je\u017adzi ze mn\u0105 po Polsce, czasem po Europie, mamy w planach kilka ciekawych wypraw. Ostatnio znowu rzadko chodzi do przedszkola. Uwielbia bawi\u0107 si\u0119 z dzie\u0107mi i wykorzystuje ka\u017cd\u0105 okazj\u0119, \u017ceby nawi\u0105za\u0107 kontakt z innymi szkrabami. Gdziekolwiek. Cho\u0107 nie wymawia wyraz\u00f3w, komunikuje si\u0119. Jego intencje s\u0105 coraz lepiej rozumiane przez nowe osoby. Ja rozumiem go bez s\u0142\u00f3w. Widz\u0119 go i wiem czego mu trzeba.<\/p>\n

Zac potrzebuje blisko\u015bci, indywidualnego podej\u015bcia, uwagi. Jego pomys\u0142y s\u0105 niestandardowe, cho\u0107 \u015bmiem twierdzi\u0107, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 dzieci zadziwia doros\u0142ych swoim rozumowaniem i geniuszem. Wystarczy da\u0107 im szans\u0119 i pos\u0142ucha\u0107, popatrze\u0107, zobaczy\u0107 potrzeby oraz poj\u0105\u0107 logik\u0119. By\u0107 mo\u017ce „problem” Zachariasza polega na tym, \u017ce gdy funkcjonuje w standardowym otoczeniu, jakim jest przedszkole, apetyt na \u017cycie ma niemal jak Armstrong albo chocia\u017c kochany, dziwak przecie\u017c, Cejrowski. Swoj\u0105 drog\u0105, Zac uwielbia chodzi\u0107 boso, cho\u0107 miewa takie dni, kiedy obsesyjnie pragnie za\u0142o\u017cy\u0107 skarpetki. Uwielbia te\u017c chodzi\u0107 w czapce na g\u0142owie i zdarza mu si\u0119 w upa\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 grub\u0105 we\u0142nian\u0105 surfersk\u0105 czap\u0119. C\u00f3\u017c zrobi\u0107?…, jego ekstrawagancja sk\u0105d\u015b si\u0119 bierze \ud83d\ude09 Czy to chore? Ot\u00f3\u017c nie.<\/p>\n

Po wielu przykrych s\u0142owach, stresuj\u0105cych rozmowach i przemy\u015bleniach, ju\u017c wiem. Z nim jest wszystko w porz\u0105dku. Nie jest bardziej autystyczny lub bardziej nadpobudliwy, ni\u017c ja. On jest dok\u0142adnie taki, jak ja. Logiczne i oczywiste. Jeste\u015bmy razem niemal bez przerwy. Nie ma dla nas absolutnie nic bardziej koj\u0105cego ni\u017c wsp\u00f3lny u\u015bcisk, obj\u0119cia, ciep\u0142o cia\u0142a. I wcale nie jest tak, \u017ce on jest jak przyro\u015bni\u0119ta huba, a ja m\u0119cz\u0119 si\u0119 z nim, jak z paso\u017cytem. To symbioza. Zac jest raczej tym ma\u0142ym ptaszkiem, kt\u00f3ry mieszka na nosoro\u017ccu i ostrzega go o niebezpiecze\u0144stwach, jednocze\u015bnie wy\u017ceraj\u0105c mu ze sk\u00f3ry robale. Protokooperacja* – oto jak fachowo si\u0119 to zjawisko nazywa i jest to adekwatny termin, bo cho\u0107 kochamy nasze oddzia\u0142ywanie, to jeste\u015bmy w stanie funkcjonowa\u0107 oddzielnie. Tylko po co?<\/p>\n

\"Zac<\/a><\/p>\n

Dzieci znaj\u0105 to, co im poka\u017cemy. Wiedz\u0105 jak si\u0119 zachowa\u0107 w sytuacjach, na kt\u00f3re je eksponujemy, lubi\u0105 je\u015b\u0107 to, co jedz\u0105 w domu i przyzwyczajaj\u0105 si\u0119 do okoliczno\u015bci, w kt\u00f3rych sp\u0119dzaj\u0105 czas. M\u00f3j syn nie ma matki, kt\u00f3ra pracuje o sta\u0142ych godzinach, ani ojca, kt\u00f3ry jest ostoj\u0105 i daje poczucie bezpiecze\u0144stwa. Zac nie sypia w swoim, osobnym \u0142\u00f3\u017cku i nie do\u015bwiadcza odosobnienia. Widzi jak si\u0119 denerwuj\u0119, jak mnie boli brzuch, jak nie chce mi si\u0119 m\u00f3wi\u0107 ze zm\u0119czenia, jak zasypiam przytulaj\u0105c go wieczorem. Obserwuje mnie, gdy biegam, je\u017cd\u017c\u0119, organizuj\u0119, sprz\u0105tam, gotuj\u0119, uk\u0142adam, pior\u0119, …, nie siadam. Dlatego on te\u017c nie siada. To nasze wyzwanie – ostatnio uczymy si\u0119 siada\u0107 i robi\u0107 cokolwiek w jednym miejscu. Doskonale rozumiem jak bardzo go to m\u0119czy, bo ja nie mog\u0119 spokojnie usiedzie\u0107 nawet minuty. Gdy siedz\u0119, mam wra\u017cenie, \u017ce czas przecieka mi przez palce. Pewnie, \u017ce gdy trzeba, potrafi\u0119 si\u0119 skupi\u0107. Gdy trzeba i gdy chc\u0119. Zac ma dok\u0142adnie tak samo. Jego „trzeba” jest jednak nieco inne, ni\u017c moje. Jest w ko\u0144cu inn\u0105 osob\u0105, drugim cz\u0142owiekiem. Ma\u0142ym m\u0119\u017cczyzn\u0105. Potrafi\u0119 zrozumie\u0107 jego frustracj\u0119 i z\u0142o\u015b\u0107, gdy na co\u015b mu si\u0119 nie pozwala. T\u0142umacz\u0119 mu wtedy co si\u0119 dzieje i dlaczego. U\u017cywam prostych s\u0142\u00f3w, upewniam si\u0119, \u017ce mnie s\u0142ucha i dobrze s\u0142yszy. Mam wra\u017cenie, \u017ce nie jest to diametralnie inne od tego jak frywolne, rozbrykane lub niezno\u015bne bywaj\u0105 „normalne”, zdrowe dzieci.<\/p>\n

Spo\u0142ecznie uwa\u017ca si\u0119, \u017ce samotna matka na pewno nie ogarnia wszystkiego, \u017ce z t\u0105 rodzin\u0105 na pewno nie mo\u017ce by\u0107 wszystko w porz\u0105dku, bo tak dobrze wszystkiego zorganizowa\u0107 si\u0119 nie da. Przecie\u017c to niemo\u017cliwe, \u017ce tak du\u017co si\u0119 \u015bmiejemy, \u017ce cieszymy si\u0119 ka\u017cdym dniem i ka\u017cd\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 chwil\u0105. Tak nie wygl\u0105da \u017cycie … Czy\u017cby? Nasze wygl\u0105da. Cho\u0107 zdarzaj\u0105 si\u0119 w nim gorsze momenty, nie maltretujemy si\u0119 nimi i szybko radzimy sobie w trudnych sytuacjach. Taki mam charakter. Dlatego jestem dumna z tego, \u017ce cho\u0107 Zac nie ma wielu rzeczy, kt\u00f3re w \u017cyciu dziecka w jego wieku s\u0105 standardem, w zamian dostaje mn\u00f3stwo innych warto\u015bci i do\u015bwiadcze\u0144. Przecie\u017c nie wszyscy musimy by\u0107 tacy sami.<\/p>\n

Chodzimy z Zachariaszem do poradni psychologicznej. Mamy szcz\u0119\u015bcie, bo cho\u0107 do tej pory nie trafili\u015bmy na odpowiedniego logoped\u0119, ca\u0142kiem dobrze porozumia\u0142am si\u0119 z pani\u0105 psycholog. Dlaczego zdecydowa\u0142am si\u0119 na badania diagnostyczne? Z ciekawo\u015bci. Po drugie, wiem, \u017ce m\u00f3j syn jest wyj\u0105tkowy i lubi\u0119 si\u0119 nim chwali\u0107, szczeg\u00f3lnie wiedz\u0105c, \u017ce kto\u015b b\u0119dzie nasze oryginalne \u017cycie analizowa\u0142. Wiecie nie od dzi\u015b, \u017ce ROZKMINKA to moje drugie imi\u0119 \ud83d\ude09 Zachariasz bardzo szybko poczu\u0142 si\u0119 w poradni jak „u siebie”. Wchodz\u0105c tam, zdejmuje buty i ma swoje ulubione zabawki. Ch\u0119tnie idzie z psycholo\u017ck\u0105 do gabinetu. To nie koniec naszych spotka\u0144 w poradni, ale pierwszy etap diagnozy ju\u017c sko\u0144czyli\u015bmy. Jeste\u015bcie ciekawi WERDYKTU? \ud83d\ude09 Cytuj\u0119 „niczego nie stwierdzam, niczego nie wykluczam”. Ha! Oburzacie si\u0119 pewnie teraz, m\u00f3wi\u0105c „c\u00f3\u017c to za fachowiec za dych\u0119?!”. Ja nie narzekam. To tylko potwierdza moje obserwacje i m\u00f3j spos\u00f3b my\u015blenia. Pani psycholog szybko doda\u0142a, \u017ce metody badania ma\u0142ych dzieci polegaj\u0105 na por\u00f3wnywaniu ich do innych, wi\u0119c, co zrozumia\u0142e, w przypadku Zachariasza, jest sporo r\u00f3\u017cnic i, nazwijmy to, op\u00f3\u017anie\u0144. Z drugiej strony, tempo, w jakim si\u0119 uczy, powtarza nowe rzeczy i adaptuje si\u0119 do nowych okoliczno\u015bci, jest imponuj\u0105ce. Dosz\u0142y\u015bmy do wniosku, \u017ce przyda si\u0119 nam indywidualny opiekun. Taka osoba, kt\u00f3ra b\u0119dzie z Z w przedszkolu, kt\u00f3ra nie b\u0119dzie mu przeszkadza\u0142a, gdy wszystko b\u0119dzie OK, ale kt\u00f3ra pomo\u017ce, gdy sytuacja b\u0119dzie tego wymaga\u0142a. Szczeg\u00f3lnie chodzi tu o zaj\u0119cia z u\u017cyciem podr\u0119cznik\u00f3w, do kt\u00f3rych Z nie ma cierpliwo\u015bci. To taki CIE\u0143 przedszkolaka. \u017beby szybko uzyska\u0107 tak\u0105 pomoc, trzeba uda\u0107 si\u0119 do psychiatry i nale\u017cycie przedyskutowa\u0107 sytuacj\u0119. Jedyn\u0105 opcj\u0105, kiedy dziecko szybko dostaje maksymaln\u0105 pomoc, jest diagnoza, kt\u00f3ra brzmi jak wyrok – AUTYZM. Podobno u ma\u0142ych dzieci, cz\u0119sto lepiej nie stwierdza\u0107 jednoznacznie jak bardzo s\u0105 op\u00f3\u017anione lub upo\u015bledzone, lepiej je obserwowa\u0107 i im pomaga\u0107. Tu si\u0119 zgadzam. Szkoda, \u017ce aby to mia\u0142o miejsce, trzeba im zdiagnozowa\u0107 te okropn\u0105 przypad\u0142o\u015b\u0107 na „A”, kt\u00f3ra od razu \u017ale si\u0119 kojarzy i dla wielu oznacza koniec \u015bwiata. Nie wiem czy z tej pomocy skorzystamy, bo aktualnie Zac ucz\u0119szcza do przedszkola „w kratk\u0119”, a taki osobisty „cie\u0144” mia\u0142by mu towarzyszy\u0107 w\u0142a\u015bnie tam. Co wa\u017cne, ka\u017cde przedszkole, tak\u017ce prywatne, powinno takie dziecko z „cieniem” przyj\u0105\u0107 i pozwoli\u0107 mu funkcjonowa\u0107 w grupie. W ko\u0144cu po to jest z nim osobisty wychowawca, \u017ceby ancymon nie powodowa\u0142 zb\u0119dnego zam\u0119tu. Na razie wspomnia\u0142am w naszej plac\u00f3wce, \u017ce mo\u017ce b\u0119dzie taka potrzeba. Jak my\u015blicie, jaka by\u0142a reakcja? …. „Nie wiemy czy my w og\u00f3le mo\u017cemy przyjmowa\u0107 dzieci z takimi papierami”. Zatem zobaczymy. Wedle mojej filozofii, \u017ce NIC NA SI\u0141\u0118, na pewno znajdziemy dobre rozwi\u0105zanie.<\/p>\n

Zac jest indywidualist\u0105. Moim ma\u0142ym geniuszem. Zaskakuje mnie tym jaki potrafi by\u0107 opanowany lub jak idealnie obrazuje moje chwiejne nastroje. Jego braki s\u0105 lustrem moich. Wiecie ku jakiej diagnozie sk\u0142aniam si\u0119 ja? Wobec mnie samej oczywi\u015bcie. B\u0119d\u0119 bardziej konkretna, ni\u017c pani magister. Ci\u0119\u017cki przypadek autystycznie zadufanej we w\u0142asnych przekonaniach przewra\u017cliwionej lanserki, nami\u0119tnie korzystaj\u0105cej ze swojej nadpobudliwo\u015bci ruchowej i czujno\u015bci emocjonalnej, kt\u00f3re objawiaj\u0105 si\u0119 hedonistyczn\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 \u015bwiata i mi\u0142o\u015bci\u0105 do dziwactw. Debilka? Wariatka? Orygina\u0142.<\/p>\n

 <\/p>\n