![\"wake](\"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/wake-for-friends.jpg\")
<\/a><\/p>\nNie chce mi si\u0119 udawa\u0107, \u017ce mi nie zale\u017cy, \u017ce nie widz\u0119, nie rozumiem albo nie czytam mi\u0119dzy s\u0142owami. Poza tym, chyba mam zap\u0119dy do skrajno\u015bci w tej kwestii (jak przysta\u0142o jednak na EXTREmam\u0119). Jak olewam to na maxa, jak si\u0119 troszcz\u0119, to „nie ma, \u017ce boli”. Mo\u017ce si\u0119 to k\u0142\u00f3ci\u0107 z moim uwielbieniem dla cnoty umiaru. Z drugiej strony, s\u0105 sprawy lub sfery, w kt\u00f3rych nie ma mowy o p\u00f3\u0142\u015brodkach. Nie mo\u017cna si\u0119 w kim\u015b ZAKOCHA\u0106 tylko troch\u0119. Je\u015bli pada „tylko troch\u0119”, to to zwyk\u0142a BAJERKA jest albo ch\u0119\u0107 zaspokojenia zupe\u0142nie innych potrzeb. Nie ma w tym nic z\u0142ego poza myleniem poj\u0119\u0107.<\/p>\n
Nie lubi\u0119 traci\u0107 czasu. Je\u015bli mnie znasz, to wiesz o tym. Nie trac\u0119 go na marudzenie, obcowanie z nudziarzami, s\u0142uchanie jak kto\u015b komu\u015b „obrabia ty\u0142ek”, emocjonowanie si\u0119 CZYIM\u015a \u017cyciem. Mam swoje w\u0142asne. Na total mistrzowskim poziomie. Ch\u0119tnie si\u0119 dziel\u0119 – rado\u015bci\u0105, do\u015bwiadczeniem, dobr\u0105 energi\u0105, pomys\u0142ami, swoimi obserwacjami. Je\u015bli masz ochot\u0119 by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 naszego \u015bwiata – powiedz. Mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce b\u0119d\u0119 bardzo dba\u0142a o to, \u017ceby\u015b zosta\u0142\/a na zawsze. Nie zmusz\u0119 nikogo do tego, \u017ceby si\u0119 do nas nagi\u0105\u0142. Nie mam zamiaru tupa\u0107 nogami, mo\u017ce jedynie zazgrzytam z\u0119bami w samotno\u015bci. Nast\u0119pnie podnios\u0119 g\u0142ow\u0119 i z nieudawanym b\u0142yskiem w oku p\u00f3jd\u0119 dalej. Nie wiem czy to dobre. Tak chc\u0119. Uwa\u017cam, \u017ce ka\u017cda relacja na pocz\u0105tku ma by\u0107 perfekcyjna. Oczywi\u015bcie perfekcyjna w swej niedoskona\u0142o\u015bci. Tak, uda\u0142o mi si\u0119 pogodzi\u0107 z tym, \u017ce nie ma ludzi idealnych, cho\u0107 oczywi\u015bcie t\u0142umacz\u0119 sobie, \u017ce rodzaj u\u0142omno\u015bci mo\u017cna sobie wybra\u0107. S\u0105 takie, z kt\u00f3rymi mo\u017cemy prze\u017cy\u0107, wytrzyma\u0107, tolerowa\u0107 je, a nawet pokocha\u0107, bo \u015bwiadcz\u0105 o wyj\u0105tkowo\u015bci i wyznaczaj\u0105 to, kim jeste\u015bmy.<\/p>\n
\u00a0Ch\u0119tnie poznaj\u0119 ludzkie s\u0142abe strony. To daje mi poczucie, \u017ce obcuj\u0119 z cz\u0142owiekiem, a nie z postaci\u0105 z bajki, kt\u00f3ra przewy\u017csza mnie swoim blaskiem w ka\u017cdej dziedzinie. Potrafi\u0119 zrozumie\u0107 bardzo du\u017co. Ba! Nie tylko zrozumie\u0107, ale nawet „machn\u0105\u0107 r\u0119k\u0105”, gdy jest to faktycznie najlepsze rozwi\u0105zanie. „Machanie” ponad norm\u0119 nie jest dobre. Nie jestem \u015blepo zapatrzona w moje w\u0142asne pomys\u0142y i „ma by\u0107 po mojemu, koniec, kropka”. Pewnie tak bywa\u0142o. Teraz umiem odpu\u015bci\u0107. Tak s\u0105dz\u0119. Mam sw\u00f3j priorytet – to u\u0142atwia spraw\u0119. Nie szarpi\u0119 si\u0119,, gdy nie trzeba. Poza tym, zauwa\u017cam, \u017ce najlepiej mi si\u0119 robi w brzuchu, gdy sprawiam komu\u015b przyjemno\u015b\u0107, gdy dzi\u0119ki mnie druga osoba niekoniecznie parska \u015bmiechem, ale jest jej l\u017cej na duszy. Zatem zrozumia\u0142am, \u017ce wsparcie czyich\u015b pomys\u0142\u00f3w, wys\u0142uchanie historii (nietoksycznej, niemarudnej, nieantagonistycznej…), odniesienie si\u0119 do niej i szacunek dla odmienno\u015bci drugiego cz\u0142owieka jest wyznacznikiem mojego szacunku do samej siebie. Nie mog\u0142abym spokojnie spojrze\u0107 w lustro, gdybym nie zachowywa\u0142a si\u0119 zgodnie z moim uczciwym sumieniem. Taka jest prawda. \u015aciemnia\u0107 raczej nie potrafi\u0119. Ucz\u0119 si\u0119 poczucia kompletno\u015bci z tym, co mam. Jest Zac, jestem ja. Total. To nie znaczy, \u017ce ta sytuacja nie mo\u017ce ulec zmianie. Ba! Coraz cz\u0119\u015bciej s\u0105dz\u0119, \u017ce powinna. Jednak nic na si\u0142\u0119. \u017bycie ma swoje rozdzia\u0142y. Zwykle z nieudawan\u0105 ekscytacj\u0105 otwieram ka\u017cdy nowy. Tym bardziej, \u017ce decyduj\u0119 si\u0119 na nie \u015bwiadomie. Niekoniecznie \u015bwiadoma konsekwencji, bo \u017cycie i ludzka natura zaskakuj\u0105 nas nawet, gdy we\u017amiemy pod uwag\u0119 wszelkie scenariusze.<\/p>\n Kr\u0119c\u0105 mnie kontrasty, ludzie doro\u015bli i do\u015bwiadczeni (alleluja!), tacy, kt\u00f3rzy nie przyklaskuj\u0105 mi \u015blepo, ale jednocze\u015bnie s\u0105 lojalni w naszej relacji. Potrzebuj\u0119 sp\u0119dza\u0107 czas z osobami, kt\u00f3re lubi\u0105 siebie, a dzi\u0119ki temu s\u0105 w stanie lubi\u0107 (kocha\u0107?) mnie. Uwielbiam to uczucie, gdy w czyim\u015b towarzystwie mog\u0119 si\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0107, a i tak nic z\u0142ego si\u0119 nie stanie. Potrafi\u0119 i chc\u0119 si\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107. Za to poczucie bezpiecze\u0144stwa. Nie dlatego, \u017ce musz\u0119, a dlatego, \u017ce sprawia mi to przyjemno\u015b\u0107. Tak, ja te\u017c lubi\u0119 by\u0107 potrzebna. Jestem w tym dobra. W troszczeniu si\u0119 o innych. Mimo to, ostatnio … odpuszczam. Nie dla gierki, nie udaj\u0119. Mam dosy\u0107. Gierek w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n Moja troska i perspektywiczne my\u015blenie s\u0105 najcz\u0119\u015bciej odczytywane jako nadgorliwo\u015b\u0107, nachalno\u015b\u0107, mo\u017ce nawet desperacja. Not any more. W momencie, w kt\u00f3rym widz\u0119, \u017ce „go\u015b\u0107 nie kuma czaczy”, wycofuj\u0119 si\u0119. Jestem wi\u0119c zdrowsza o czyje\u015b bezsensowne fochy, marudny ton, narzekanie na sprawy, kt\u00f3rych nie mo\u017cna zmieni\u0107. Nie psuj\u0119 sobie krwi. Jest mi wr\u0119cz niedobrze, gdy widz\u0119 kolejnego”fajnego faceta”, kt\u00f3rego trzeba bez przerwy g\u0142aska\u0107 po g\u0142owie lub mu przytakiwa\u0107. No pewnie, \u017ce ka\u017cdy mo\u017ce mie\u0107 gorszy dzie\u0144 i ka\u017cdy ma prawo powiedzie\u0107 co my\u015bli. Irytuje mnie permanentnie „z\u0142y dzie\u0144” i ci\u0105g\u0142y brak czasu na „pobycie” razem. W ko\u0144cu nikt nie lubi chor\u00f3b przewlek\u0142ych, right?<\/p>\n Chc\u0119 szanowa\u0107 ludzkie emocje. Wiem, \u017ce cho\u0107 nie mam akurat niczego z\u0142ego na my\u015bli, mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107, \u017ce sprawi\u0119 komu\u015b przykro\u015b\u0107, nie rozbawi\u0119 s\u0142abym \u017cartem. Przeprosz\u0119 i b\u0119d\u0119 kombinowa\u0107 jak si\u0119 do tej osoby przytuli\u0107. Noooo, przytulanie jest nieocenionym i niedocenianym \u017ar\u00f3d\u0142em endorfin. Kontakt fizyczny potrafi zdzia\u0142a\u0107 cuda. Nie mam okazji zbyt cz\u0119sto tej metody testowa\u0107. Chc\u0119 przez to powiedzie\u0107, \u017ce raczej nie marnuj\u0119 swojego czasu i energii i je\u015bli sp\u0119dzam z kim\u015b kilka chwil, a potem dopraszam si\u0119 o kolejne, to znak, \u017ce jest chemia. Aaaa, no tak, skoro „faceci wol\u0105 zo\u0142zy”, nie powinnam si\u0119 doprasza\u0107. Bywam wi\u0119c kumplem. Damn it.<\/p>\n W tym rzecz – jestem kumplem. Z niczego nie robi\u0119 problemu. Cz\u0119sto odpowiadam „Luuuz” – jakby mi nie zale\u017ca\u0142o. Tymczasem coraz cz\u0119\u015bciej zauwa\u017cam, \u017ce cho\u0107 m\u0119\u017cczy\u017ani, z kt\u00f3rymi przebywam s\u0105 zachwyceni ta postaw\u0105, koniec ko\u0144c\u00f3w wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich wybiera jednak tak\u0105 „zo\u0142z\u0119”, kt\u00f3ra na zimno, wci\u0105\u017c zdobywana, z oboj\u0119tnym spojrzeniem wydaje dyspozycje i OCZEKUJE wykonania, tudzie\u017c spe\u0142nienia \u017cycze\u0144. NO WAY. NOT MY WAY.<\/p>\n Mia\u0142am kiedy\u015b kole\u017cank\u0119 w redakcji, kt\u00f3ra dla wszystkich by\u0142a mi\u0142a. Zawsze. M\u00f3wi\u0142am, \u017ce jest fa\u0142szywa, bo przecie\u017c nie da si\u0119 wszystkich lubi\u0107. Teraz rozumiem. Wszystkich nie, ale siebie jak najbardziej. Kiedy Ci si\u0119 to uda, stajesz si\u0119 automatycznie zno\u015bniejszy dla otoczenia i nagle si\u0119 okazuje, \u017ce Twoja energia do Ciebie wraca. Potwierdzam na moim przyk\u0142adzie. Robi\u0119 swoje i czerpi\u0119 z tego rado\u015b\u0107. „Ci\u0119\u017cka wizerunkowa praca” si\u0119 op\u0142aca, bo KONSEKWENCJA to w \u017cyciu co\u015b r\u00f3wnie ekstremalnie po\u017cytecznego jak UMIAR.<\/p>\n Pewnego rodzaju niedogodno\u015b\u0107 pojawia si\u0119 w momencie, kiedy otoczenie t\u0119 grzeczno\u015b\u0107 i tw\u0105 osobist\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 wykorzystuje, najcz\u0119\u015bciej nie\u015bwiadomie. Kto by nie skorzysta\u0142 w takiej sytuacji?! Sprawdzaj\u0105 wi\u0119c spotkani osobnicy na ile mog\u0105 sobie pozwoli\u0107, kiedy si\u0119 z\u0142ami\u0119 i stan\u0119 si\u0119 „zo\u0142z\u0105” (cho\u0107 Nisza twierdzi, \u017ce ju\u017c jestem;)), kt\u00f3ra jednak podniesie g\u0142os lub potupie n\u00f3\u017ck\u0105. Idzie mi ju\u017c ca\u0142kiem nie\u017ale szybkie rozpoznawanie „fakapu”. Nie trac\u0119 energii. Gorzej, gdy „fakap” pojawia si\u0119 „z g\u0142upia frant” i przybiera posta\u0107 katastrofy nuklearnej. I tak ro\u015bnie ten atomowy grzyb z ka\u017cd\u0105 minut\u0105, z ka\u017cdym dniem, a\u017c w ko\u0144cu taki bezsensowny „FAKAP” zamienia si\u0119 w pustk\u0119.<\/p>\n Nie jestem zdeklarowanym singlem. Potrzebuj\u0119 blisko\u015bci kogo\u015b, kto ma wi\u0119cej, ni\u017c 3 lata. To nieprawda, \u017ce nie chc\u0119 wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c. Po prostu do tej pory wci\u0105\u017c uczy\u0142am si\u0119, rozwija\u0142am swoj\u0105 interpersonaln\u0105 inteligencj\u0119. Ona wci\u0105\u017c czasem zawodzi, ale generalnie wyci\u0105ga mnie z wielu opresji. Wszystko sobie jako\u015b wyt\u0142umacz\u0119, zignoruj\u0119, zajm\u0119 g\u0142ow\u0119 i serce czym\u015b\/kim\u015b innym. Wci\u0105\u017c jednak irytuje mnie strata energii i logistycznych as\u00f3w.<\/p>\n Nie mam zamiaru miesza\u0107 Zachariaszowi w g\u0142owie i zwi\u0105zywa\u0107 si\u0119 z pierwszym spotkanym doros\u0142ym facetem. Nie ma takiej opcji. Nauczy\u0142am si\u0119 obserwowa\u0107, kojarzy\u0107 fakty i rozumie\u0107 co prowadzi do czego i kt\u00f3rych sytuacji mam si\u0119 wystrzega\u0107. Ostro\u017cno\u015b\u0107, niepewno\u015b\u0107, strach przed tym, \u017ce kto\u015b wyj\u0105tkowy oka\u017ce si\u0119 ma\u0142o ciekaw\u0105 marud\u0105. Sk\u0105d mam wiedzie\u0107, je\u015bli nie sprawdz\u0119? Sprawdzam powoli, ale zdecydowanie. Po prostu wiem i czuj\u0119, kiedy gra. Zwykle ten drugi „freak” te\u017c to ma i wtedy jest bajecznie weso\u0142o, gdy stawiamy krok za krokiem. Niestety zdarzaj\u0105 si\u0119 w tej urokliwej bajkowo\u015bci potkni\u0119cia, omamienie g\u0119st\u0105 mg\u0142\u0105 ba\u015bniowego lasu… \u0141atwo si\u0119 zapomnie\u0107, a jeszcze \u0142atwiej straci\u0107 si\u0119 z oczu. Nie lubi\u0119 tak. Gdy czego\u015b nie lubi\u0119, a nic nie mog\u0119 na to poradzi\u0107, staram si\u0119 nie my\u015ble\u0107 za du\u017co o takiej pora\u017cce. Upewniam si\u0119 tylko czy kogo\u015b nie zrani\u0142am tym razem. I lec\u0119. Na smutek i do\u0142a nie daj\u0119 sobie przyzwolenia zbyt cz\u0119sto. Nie le\u017c\u0105 w mojej naturze. Raczej konstruktywnie przetwarzam sytuacj\u0119 i realizuj\u0119 si\u0119 tak bardzo, jak to mo\u017cliwe. To jest w zgodzie ze mn\u0105.<\/p>\n To nie jest post matrymonialny. Jak si\u0119 szuka, to si\u0119 nie znajduje, a ja bywam szcz\u0119\u015bliwa. I gra gitara….<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To nie ma by\u0107 prowokacja, ani wyrzut w kierunku kogokolwiek. W nowej rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rej wci\u0105\u017c ciesz\u0119 si\u0119 (cho\u0107 po mojemu to JARAM SI\u0118 jest bardziej odpowiednim s\u0142owem) ka\u017cdym dniem, zauwa\u017cam wci\u0105\u017c te same ludzkie u\u0142omno\u015bci. Hmmm, ludzkie? M\u0119skie? Interpersonalne raczej. Szkoda mi na to czasu i zastanawiam si\u0119, czy jestem w stanie si\u0119 do tego nagi\u0105\u0107? Do czego?<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1770,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[1,34],"tags":[59,44,40,134,60,61,331,6],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1759"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1759"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1759\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2808,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1759\/revisions\/2808"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1770"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1759"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1759"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1759"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/span><\/p>\n