{"id":17,"date":"2015-01-03T10:31:00","date_gmt":"2015-01-03T10:31:00","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=17"},"modified":"2015-03-19T19:30:30","modified_gmt":"2015-03-19T19:30:30","slug":"baby-proble","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/baby-proble\/","title":{"rendered":"Baby Problem"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/div>\n

To bywa m\u0119cz\u0105ce. M\u0119cz\u0105ca bywa ta presja spo\u0142eczna. Staram si\u0119 jej nie ulega\u0107, ale przyznaj\u0119, \u017ce czasem w pierwszym odruchu nie kontroluj\u0119 uczucia niepokoju, poczucia winy. To uczucie znane ka\u017cdemu rodzicowi, kt\u00f3ry dba o edukacj\u0119 swojego dziecka, o jego inteligencj\u0119 interpersonaln\u0105 i tzw. obycie. Wci\u0105\u017c, w wielu miejscach i sytuacjach w Polsce, dziecko jest problemem, niezno\u015bnym stworzeniem, kt\u00f3rego obecno\u015b\u0107 jest nie do zniesienia. My – rodzice jeste\u015bmy \u017ali, s\u0142abi, beznadziejni, je\u015bli dziecko daje si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 lub us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n

<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n
\"\"<\/a><\/div>\n

 <\/p>\n<\/div>\n

\nNie chodzi mi tylko o rozdmuchan\u0105 ostatnio akcj\u0119 z pampersem<\/a> w restauracji, ale o zwyczajne egzystowanie w spo\u0142ecze\u0144stwie, kt\u00f3rego cz\u0119\u015bci\u0105 s\u0105 te\u017c przecie\u017c dzieci. Dzieci, kt\u00f3re, by dobrze si\u0119 rozwija\u0107, a p\u00f3\u017aniej dobrze sobie radzi\u0107 w samodzielnym \u017cyciu chc\u0105 do\u015bwiadcza\u0107 codzienno\u015bci. Nie tylko tej domowej lub przedszkolnej, ale te\u017c restauracyjnej, sklepowej, kinowej, itp. Dzieci jedz\u0105, komunikuj\u0105 si\u0119, ruszaj\u0105. Maj\u0105 wi\u0119cej energii i ch\u0119ci poznawania \u015bwiata, ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 doros\u0142ych. Dzieci maj\u0105 oryginalne pomys\u0142y, szczerze wyra\u017caj\u0105 emocje nie dusz\u0105c ich w sobie, ch\u0119tnie wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105, gdy oka\u017ce si\u0119 im zainteresowanie. W wielu dziedzinach \u017cycia, w wielu profesjach, mo\u017cnaby jako wzorzec stawia\u0107 postaw\u0119 dziecka.<\/div>\n
\n
\"\"<\/a><\/div>\n<\/div>\n
Gdyby dzieci by\u0142y klientami sklep\u00f3w, by\u0142yby zainteresowane i spontanicznie odpowiada\u0142yby z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105<\/div>\n
na uprzejme rady sprzedawc\u00f3w. Gdyby to oczy dziecka by\u0142y wyznacznikiem s\u0142usznych postaw \u017cyciowych, bardzo szybko okaza\u0142oby si\u0119, \u017ce sprawdzaj\u0105 si\u0119 tylko szczere intencje, rzetelne informacje, szacunek i cierpliwo\u015b\u0107. Gdyby tryb \u017cycia dziecka wyznacza\u0142 trend w naszej aktywno\u015bci fizycznej, byliby\u015bmy zdrowsi i bardziej sprawni. Wiecie co mam na my\u015bli, prawda?<\/div>\n
<\/div>\n
Do tego wszystkiego, cho\u0107 nie jeste\u015bmy tacy wspaniali jak nasze dzieci, one kochaj\u0105 nas bezgranicznie i bezwarunkowo. Ba! Chc\u0105 by\u0107 takie jak my. Na\u015bladuj\u0105 nas na ka\u017cdym kroku. M\u00f3wi\u0105 tak, jak my. Reaguj\u0105 nerwowo w tych samych momentach, w kt\u00f3rych wyczu\u0142y stres rodzic\u00f3w. Tu zdecydowanie przydaje si\u0119 kompromis. Skoro nie uzdrowimy \u015bwiata jak za dotkni\u0119ciem magicznej r\u00f3\u017cd\u017cki, spotkajmy si\u0119 w po\u0142owie drogi. Wymie\u0144my si\u0119 z naszymi dzie\u0107mi pozytywnymi cechami. My damy im przede wszystkim cierpliwo\u015b\u0107, tolerancj\u0119, opanowanie, pokor\u0119. To sprawa indywidualna. W ka\u017cdej rodzinie taki barter mo\u017ce wygl\u0105da\u0107 nieco inaczej. Niech b\u0119dzie w duchu FAIR PLAY. Nikt nie jest tu lepszy, ani wa\u017cniejszy.<\/div>\n
\n
\"\"<\/a><\/div>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n<\/div>\n
Tak samo rzecz ma si\u0119 w spo\u0142ecze\u0144stwie. Dzieci potrzebuj\u0105 zmiany pieluchy, karmienia piersi\u0105, swobody, ruchu… Dlatego w\u0142a\u015bnie nie chc\u0119, by wci\u0105\u017c m\u0119czy\u0142o mnie zas\u0142anianie piersi, sadzanie dziecka w jednym miejscu i oczekiwanie, \u017ce pozostanie w nim d\u0142u\u017cej, ni\u017c 10 sekund. Nie staram si\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce wrzeszcz\u0105ce, biegaj\u0105ce dziecko w restauracji albo \u015bmierdz\u0105ca pielucha powinny by\u0107 na porz\u0105dku dziennym. \u017badna matka specjalnie nie stwarza takich sytuacji, za to ka\u017cda chce normalnie funkcjonowa\u0107 w poczuciu s\u0142usznej bezwarunkowej mi\u0142o\u015bci do swojego poznaj\u0105cego \u015bwiat dziecka. Mnie na przyk\u0142ad denerwuje jak komu\u015b brzydko pachnie z buzi albo jak chodzi naburmuszony … To jednak nie wyklucza go spo\u0142ecznie. Ba! takie nad\u0119te „bobki” mog\u0105 sobie spokojnie chodzi\u0107 do restauracji i nikt im uwagi nie zwraca.<\/div>\n
<\/div>\n
Nie nauczymy dzieci funkcjonowa\u0107 w towarzystwie innych je\u015bli nie b\u0119d\u0105 z nimi przebywa\u0107. W ka\u017cdej dziedzinie potrzebny jest UMIAR. Dlatego nie chodz\u0119 codziennie do tej samej restauracji w porze, kiedy jest tam najwi\u0119cej go\u015bci, a Zac akurat dzia\u0142a w trybie TURBO. A je\u015bli ju\u017c gdzie\u015b jestem, faktycznie staram si\u0119 pomy\u015ble\u0107 o wszystkim, przewidzie\u0107 zachowanie i humor mojego syna. Nie jest to bardzo trudne, bo bywamy w kawiarniach, hotelach, restauracjach odk\u0105d si\u0119 urodzi\u0142. Mimo to, gdy siedzimy w jednym lokalu d\u0142u\u017cej ni\u017c 30 min, zdecydowanie staram si\u0119 zadba\u0107 o animacj\u0119 czasu Zachariasza. K\u0105cik dzieci\u0119cy, u\u015bmiechni\u0119ta obs\u0142uga, przestrze\u0144 w lokalu i w toalecie – to czynniki u\u0142atwiaj\u0105ce przetrwanie. Jak zawsze przydaje si\u0119 te\u017c NIEPROWOKOWANIE „katastrof” – najbardziej lubi\u0119 te kawiarnie, gdzie rozbawiony Zac nie mo\u017ce za du\u017co „zdemolowa\u0107” \ud83d\ude09 czyli liczy si\u0119 tak\u017ce design<\/a> \ud83d\ude42<\/div>\n
<\/div>\n
Wci\u0105\u017c obserwuj\u0119 brak zrozumienia natury dziecka, tak\u017ce w\u015br\u00f3d rodzic\u00f3w. Je\u015bli maluch zaczyna marudzi\u0107 i jego mama denerwuje si\u0119 tym, \u017ce z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 zdenerwuje to ludzi wok\u00f3\u0142, jedyne wyj\u015bcie to w\u0142a\u015bnie WYJ\u015aCIE z lokalu. Z tej m\u0105ki chleba nie b\u0119dzie. To nasz SPOK\u00d3J ma ukoi\u0107 nerwy dziecka. Nasz (rodzic\u00f3w) podniesiony g\u0142os, pretensje, trz\u0119s\u0105ce si\u0119 r\u0119ce tylko pogorsz\u0105 spraw\u0119. Pewnie, \u017ce sami najlepiej wiemy co i jak m\u00f3wi\u0107 do naszych brzd\u0105c\u00f3w. Je\u015bli faktycznie wiemy, to git.<\/div>\n
<\/div>\n
Na przyk\u0142ad. 2-letnie dziecko nie b\u0119dzie siedzie\u0107 w samolocie na swoim miejscu przez ca\u0142y lot. Ba! Nie usiedzi w nim tak\u017ce przed startem. Podczas ostatniego lotu na Sardyni\u0119<\/a>, jeden steward Alitalii roz\u015bmieszy\u0142 mnie uwagami pod moim adresem. Samolot szykowa\u0142 si\u0119 do startu. To by\u0142 ten czas, kiedy wy\u0142\u0105cza si\u0119 telefony, zapina pasy, a potem jeszcze „ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107” „kwitnie si\u0119” na pasie startowym. Zdaniem tamtego pana, Zac powinien „ju\u017c dawno” siedzie\u0107 zapi\u0119ty pasem bezpiecze\u0144stwa w swoim fotelu, a nasze telefony powinny by\u0107 nie tyle w trybie samolotowym, co ca\u0142kowicie wy\u0142\u0105czone. Skarcona przez stewarda poczu\u0142am si\u0119 bardzo \u017ale. W\u0142a\u015bnie wy\u0142\u0105cza\u0142am aplikacj\u0119 „Phone4kids” w telefonie, ale Zachariasza mia\u0142am zamiar posadzi\u0107 na miejscu obok i zapi\u0105\u0107 mu pas w ostatniej chwili. Byli\u015bmy zm\u0119czeni, ale w ca\u0142kiem niez\u0142ych nastrojach. Mam \u015bwiadomo\u015b\u0107 jak bardzo ciekawi go KA\u017bDY przedmiot w samolocie – lampki, \u017caluzje, przyciski itp. Nie wyobra\u017cam sobie, \u017ce Zac m\u00f3g\u0142by siedzie\u0107 niewzruszony w jednej pozycji i wpatrywa\u0107 si\u0119 w siedzenie przed nim, bo przecie\u017c jest jeszcze za ma\u0142y, \u017ceby dobrze widzie\u0107 przez okno siedz\u0105c. Ten steward by\u0142 JEDYNYM W\u0141OCHEM, kt\u00f3ry mnie zirytowa\u0142 niezrozumieniem. Inni pozytywnie zaskakiwali mnie swoim podej\u015bciem – pe\u0142nym troski i mi\u0142o\u015bci dla unikatowego ma\u0142ego charakterku. A gdy Zac rozla\u0142 mleko w biurze, btw na fotel szefa, ten drugi osobi\u015bcie wyciera\u0142 papierowym r\u0119cznikiem pod\u0142og\u0119, zanim pojawi\u0142a si\u0119 odsiecz z mopem. Nast\u0119pnym jego (szefa) ruchem by\u0142 telefon po tymczasowego babysitter’a<\/a>, kt\u00f3ry zabra\u0142 Zachariasza na spacer, na chwil\u0119 odrywaj\u0105c si\u0119 od swoich obowi\u0105zk\u00f3w biurowych. Nie by\u0142o dramatu. Dlaczego nie by\u0142o spi\u0119cia? Bo taka jest natura dziecka, bo akurat W\u0142osi (Sardy\u0144czycy – gwoli \u015bcis\u0142o\u015bci) wydaj\u0105 si\u0119 j\u0105 rozumie\u0107 i kocha\u0107. Fajnie. Pewnie, \u017ce to generalizowanie. To jednak tak\u017ce tylko przyk\u0142ad.<\/div>\n
<\/div>\n
Motywujecie mnie do bywania, oswajania mojego zucha z nowymi sytuacjami i lud\u017ami. Gwarantuj\u0119, \u017ce nie robi\u0119 tego na pokaz. Zac nie ma jeszcze 2,5 roku, a ju\u017c wyra\u017anie widz\u0119 skutki naszego stylu \u017cycia. Je\u015bli zabieracie dzieci ze sob\u0105 wsz\u0119dzie, gdzie si\u0119 da, wiecie o czym m\u00f3wi\u0119. Je\u015bli nie, polecam. Spr\u00f3bujcie. Na przyk\u0142ad. Zachariasz teraz ju\u017c wie do czego s\u0142u\u017cy toaleta i tak\u017ce w restauracji nie protestuje, gdy go prowadz\u0119 go do \u0142azienki (swoj\u0105 drog\u0105, szkoda, \u017ce w tak niewielu miejscach s\u0105 toalety dla ma\u0142ych dzieci). \u017baden wyczyn? By\u0107 mo\u017ce. Ja ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce mn\u00f3stwo rzeczy przychodzi nam naturalnie „w swoim czasie”.<\/div>\n
<\/div>\n
Podsumowuj\u0105c. Bardzo niefajne (delikatnie m\u00f3wi\u0105c) jest to, \u017ce wp\u0119dza si\u0119 w poczucie winy rodzic\u00f3w „\u017cywych” dzieci. Wcale si\u0119 nie dziwi\u0119, \u017ce wiele rodzin w og\u00f3le nie wychodzi z dzie\u0107mi do miejsc publicznych w zamkni\u0119tych przestrzeniach. Poziom stresu, kt\u00f3ry powstaje w takiej sytuacji w g\u0142owie rodzica mo\u017ce by\u0107 nieprzyjemny do tego stopnia, \u017ce lepiej czasem zachowawczo go unikn\u0105\u0107. Zatem rozumiem, ale nie popieram. Uwa\u017cam, \u017ce w czasach, gdy triumfy \u015bwi\u0119c\u0105 producenci nowoczesnych zabawek lub gigantycznych plac\u00f3w zabaw, przestrze\u0144 miejska powinna wychodzi\u0107 na przeciw potrzebom dzieci. To one decyduj\u0105 dok\u0105d na d\u0142u\u017cej zawita rodzic. Skoro gdzie\u015b dobrze si\u0119 czuj\u0105, rodzic ch\u0119tnie w takim miejscu nie tylko wypije kaw\u0119, ale podpyta tak\u017ce o lunchowe menu i zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 eventy. O to chodzi.<\/div>\n
<\/div>\n
A je\u015bli kto\u015b nie lubi dzieci? Trudno. S\u0105 one elementem spo\u0142ecze\u0144stwa tak jak ludzie z\u0142o\u015bliwi, sympatyczni, \u0142adni i brzydcy, g\u0142upi i m\u0105drzy. Z tym, \u017ce dzieci\u0144stwo przemija, a z „bywaj\u0105cych brzd\u0105c\u00f3w” wyrosn\u0105 kulturalni, samodzielni, ciekawi \u015bwiata ludzie, ch\u0119tnie dziel\u0105cy si\u0119 swoimi do\u015bwiadczeniami. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce moje<\/div>\n
dziecko tak cudownie ka\u017cdego dnia utwierdza mnie w tym przekonaniu. Jest szansa, \u017ce kiedy\u015b m\u0105drym macie- i tacierzy\u0144stwem wyci\u0105gniemy Polsk\u0119 ze strereotypowego zgnu\u015bnienia i wielu innych kulturowych, a niefajnych nawyk\u00f3w. O! To mo\u017ce by\u0107 temat kolejnego posta… Tymczasem. Bywajcie. Howgh.<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To bywa m\u0119cz\u0105ce. M\u0119cz\u0105ca bywa ta presja spo\u0142eczna. Staram si\u0119 jej nie ulega\u0107, ale przyznaj\u0119, \u017ce czasem w pierwszym odruchu nie kontroluj\u0119 uczucia niepokoju, poczucia winy. To uczucie znane ka\u017cdemu rodzicowi, kt\u00f3ry dba o edukacj\u0119 swojego dziecka, o jego inteligencj\u0119 interpersonaln\u0105 i tzw. obycie. Wci\u0105\u017c, w wielu miejscach i sytuacjach w Polsce, dziecko jest problemem, niezno\u015bnym stworzeniem, kt\u00f3rego obecno\u015b\u0107 jest nie do zniesienia. My – …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":251,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[1,34,33],"tags":[2,5],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1579,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17\/revisions\/1579"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/251"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}