{"id":1646,"date":"2015-04-18T18:00:18","date_gmt":"2015-04-18T18:00:18","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=1646"},"modified":"2015-05-20T22:48:15","modified_gmt":"2015-05-20T22:48:15","slug":"zacprzedszkolak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/zacprzedszkolak\/","title":{"rendered":"Bajka o s\u0142owach „inne” i „czas” czyli o Zac’u Przedszkolaku"},"content":{"rendered":"

To wa\u017cny wpis. Wa\u017cne jest te\u017c to, \u017ce pisz\u0119 go teraz, a nie miesi\u0105c temu. W\u0142a\u015bciwie ka\u017cdego dnia przychodz\u0105 mi do g\u0142owy nowe refleksje i wnioski, ale teraz ju\u017c co\u015b si\u0119 wyklarowa\u0142o. Chodzimy do przedszkola. On i ja. Razem. Ba! On nawet biega. Ja staram si\u0119 pami\u0119ta\u0107 o wszystkich sprawunkach z tym zwi\u0105zanych – nowe prze\u015bcierad\u0142o, \u015bwie\u017ca pi\u017cama, samochodzik do zabawy, bo koledzy maj\u0105 … Codziennie co\u015b nowego mam w g\u0142owie id\u0105c do lub wracaj\u0105c z przedszkola mojego syna. Nie chc\u0119 nawali\u0107. To cudowne miejsce. Widz\u0119 jak Zac lubi tam przebywa\u0107, jak si\u0119 zmienia odk\u0105d ma kontakt z „ciociami” i innymi dzie\u0107mi.<\/p>\n

Postaram si\u0119 pouk\u0142ada\u0107 my\u015bli i nie wprowadza\u0107 chaosu w tej historii.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku by\u0142 niepok\u00f3j. Przeprowadzka w trybie nag\u0142ym, nowa praca, nowe mieszkanie, nowe powietrze, nowe d\u017awi\u0119ki …. Na sam\u0105 my\u015bl o tym, \u017ce mam moje ukochane, wypieszczone dzieci\u0119 zostawi\u0107 w jakim\u015b nieznanym miejscu z obcymi lud\u017ami i jecha\u0107 do pracy, by\u0142o mi niedobrze. W og\u00f3le zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce ostatnio moj\u0105 reakcj\u0105 na toksyczny klimat s\u0105 najprawdziwsze md\u0142o\u015bci. Ca\u0142kiem fizjologicznie prawid\u0142owo, he? \ud83d\ude09 No wi\u0119c ba\u0142am si\u0119.<\/p>\n

Dopiero po kilku dniach zadzwoni\u0142am do dyrektorki przedszkola, do kt\u00f3rego chodzi synek mojej przyjaci\u00f3\u0142ki z dzieci\u0144stwa. Rozmowa by\u0142a OK. Cz\u0119sto ju\u017c przez telefon z nieznajom\u0105 osob\u0105 rozmawia si\u0119 „dziwnie”. Tym razem nie zrobi\u0142o mi si\u0119 niedobrze;) Pojechali\u015bmy „pogada\u0107”, zobaczy\u0107, dotkn\u0105\u0107 … Podczas gdy ja rozmawia\u0142am z Pani\u0105 Dyrektor w sali Male\u0144stw czyli najm\u0142odszej przedszkolnej grupy, Zac eksplorowa\u0142. Natychmiast dorwa\u0142 si\u0119 do zabawkowych kuchenki i kranu, a po kilku minutach zacz\u0105\u0142 przynosi\u0107 zabawki nie mnie, a Pani Dyrektor albo „Ciociom”. Nie by\u0142a to jaka\u015b bardzo z\u0142o\u017cona interakcja, ale sam fakt, \u017ce moje „dzikuskowate” dziecko tak szybko nawi\u0105za\u0142o jakikolwiek kontakt z „obcymi babami” spowodowa\u0142, \u017ce odetchn\u0119\u0142am z ulg\u0105. Intuicja m\u00f3wi\u0142a mi, \u017ce to TO miejsce.<\/p>\n

Po wcze\u015bniejszej adaptacji w dw\u00f3ch innych przedszkolach, gdzie w pierwszym byli\u015bmy ewidentnie niegotowi, a w drugim pani opiekunka przez 3 wizyty nie odezwa\u0142a si\u0119 do Zachariasza ani s\u0142owem, pogodny klimat i lu\u017ana atmosfera tym razem by\u0142y zaskoczeniem – „to tak si\u0119 da?”. Posiedzieli\u015bmy w przedszkolu razem oko\u0142o 3-4 dni…, a mo\u017ce 5? Nie pami\u0119tam dok\u0142adnie… Nikt nie robi\u0142 ci\u015bnienia, nikt nie pop\u0119dza\u0142… Kt\u00f3rego\u015b dnia chcia\u0142am podczas naszych adaptacyjnych dw\u00f3ch godzin na chwil\u0119 wyj\u015b\u0107 i wr\u00f3ci\u0107… Jak tylko Zac us\u0142ysza\u0142 has\u0142o „Mama na chwil\u0119 wychodzi, ale zaraz wr\u00f3ci”, odpu\u015bci\u0142 zabaw\u0119 i by\u0142 gotowy do wyj\u015bcia. Ugh. Wtedy si\u0119 przestraszy\u0142am, \u017ce cho\u0107 to odpowiednie miejsce, rozstania b\u0119d\u0105 zbyt traumatyczne. Nie ma we mnie zgody na p\u0142acz mojego dziecka spowodowany t\u0119sknot\u0105 i prze\u015bwiadczeniem, \u017ce „dzieje si\u0119 tragedia”. Daj\u0119 Zachariaszowi czas. Chyba dlatego, \u017ce sama potrzebuj\u0119 zwykle chwili, \u017ceby wszystko wok\u00f3\u0142 „przetrawi\u0107”, zrozumie\u0107, pouk\u0142ada\u0107 sobie w g\u0142owie dany spos\u00f3b funkcjonowania. Widz\u0119, \u017ce moje podej\u015bcie do jego poznawania \u015bwiata odnosi dobre skutki, wi\u0119c jestem konsekwentna. Za wszelk\u0105 cen\u0119 chcia\u0142am unikn\u0105\u0107 dramatu. Z drugiej strony, potrzebowa\u0142am ju\u017c zacz\u0105\u0107 bywa\u0107 w redakcji, skupi\u0107 si\u0119 na innych obowi\u0105zkach, ni\u017c „mamowe”.<\/p>\n

\"Zac<\/a>

Zac w przedszkolu<\/p><\/div>\n

Skoro powiedzenie mu, \u017ce wychodz\u0119 w trakcie zabawy, spowodowa\u0142o jej przerwanie, postanowi\u0142am powiedzie\u0107 mu wcze\u015bniej. Dop\u00f3ki nie musz\u0119 „\u015bciemnia\u0107” w dobrej rodzicielskiej wierze, staram si\u0119 tego nie robi\u0107. Zapad\u0142a wi\u0119c decyzja o tym, \u017ce powiem mu w domu lub w samochodzie, \u017ce „idziemy si\u0119 bawi\u0107, a jak on si\u0119 b\u0119dzie dobrze bawi\u0142, to mama na chwil\u0119 wyjdzie i potem wr\u00f3ci”. Mia\u0142am to zrobi\u0107 „jutro”, ale „dzi\u015b” ciocie z przedszkola w kt\u00f3rym\u015b momencie powiedzia\u0142y „prosz\u0119 wyj\u015b\u0107, my mu wyt\u0142umaczymy”. Pos\u0142ucha\u0142am. Siedzia\u0142am pod drzwiami i serce mi si\u0119 kraja\u0142o. Trwa\u0142o to wieczno\u015b\u0107. S\u0142uchanie p\u0142aczu mojego dziecka przez drzwi – tragedia i serce w rozsypce. Zastanawia\u0142am si\u0119 co zrobi\u0119, je\u015bli on nie przestanie. Zabior\u0119 go stamt\u0105d? Kiedy uda si\u0119 w ko\u0144cu rozsta\u0107 w przedszkolu z u\u015bmiechem na ustach i bez \u015bcisku w \u017co\u0142\u0105dku? Nie mam poj\u0119cia w jaki spos\u00f3b uda\u0142o mi si\u0119 wyrazi\u0107 w my\u015blach tyle obaw w tym jak\u017ce wzgl\u0119dnym czasie oko\u0142o … 5 minut!<\/p>\n

Dok\u0142adnie tak – 5 minut. Tyle m\u00f3j wypieszczony syn marudzi\u0142 w przedszkolu z powodu t\u0119sknoty za mam\u0105. Wow. Pani Dyrektor, kt\u00f3ra by\u0142a w sali z dzie\u0107mi w tym czasie twierdzi, \u017ce „to chyba nawet nie by\u0142o 5 minut”. Wysz\u0142a z sali, gdy Zac si\u0119 uspokoi\u0142 i zaj\u0105\u0142 zabaw\u0105, poleci\u0142a mi jecha\u0107 za\u0142atwi\u0107 kilka spraw i wr\u00f3ci\u0107 po smyka za godzin\u0119. Tak zrobi\u0142am. Pos\u0142usznie wykona\u0142am polecenia do\u015bwiadczonym „cio\u0107”, wobec kt\u00f3rych poczu\u0142am zaufanie i op\u0142aci\u0142o si\u0119. Kolejnego dnia zrobili\u015bmy tak samo – Zac zosta\u0142 tym razem uprzedzony o tym, \u017ce wyjd\u0119. Wysz\u0142am w trakcie zabawy. By\u0142o OK. Z tego, co pami\u0119tam zrobili\u015bmy tak 3 razy. Potem jeszcze raz w poniedzia\u0142ek, bo po weekendzie, m\u00f3g\u0142 si\u0119 odzwyczai\u0107.<\/p>\n

We wtorek zosta\u0142 na le\u017cakowanie. Patrzy\u0142am na telefon czy nie dzwoni do mnie przedszkole z komunikatem „prosz\u0119 zabra\u0107 st\u0105d tego panikarza”. Nic takiego si\u0119 nie sta\u0142o. Odbieraj\u0105c go dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce po prostu … po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 i zasn\u0105\u0142. Nieco gorzej by\u0142o ze wstawaniem. Zac b\u0119d\u0105c ze mn\u0105 lub z nasz\u0105 najlepsz\u0105 na \u015bwiecie niani\u0105 Kasi\u0105, o kt\u00f3rej Wam napisz\u0119 wkr\u00f3tce, mia\u0142 ten komfort, \u017ce niczego nie robi\u0142 „tak jak inni”, ale wszystko „po swojemu”. Je\u015bli wi\u0119c mia\u0142 ochot\u0119 d\u0142u\u017cej pole\u017ce\u0107 lub dospa\u0107, po prostu to robi\u0142. Tu nie ma takiej opcji. Ma si\u0119 wyspa\u0107 i wsta\u0107, cho\u0107 oczywi\u015bcie przedszkolne ciocie ch\u0119tnie przytulaj\u0105 zaspane maluchy, kt\u00f3re tego potrzebuj\u0105. Zatem, pierwsze le\u017cakowanie zako\u0144czy\u0142o si\u0119 fochem, bo Zac nie skuma\u0142 „o co chodzi z tym wstawaniem”. Kolejnego dnia, po tym, jak mu wyt\u0142umaczy\u0142am, \u017ce fajnie jest wsta\u0107, bo mo\u017cna si\u0119 pobawi\u0107 i jak jest smutno, to warto si\u0119 przytuli\u0107 do cioci, by\u0142o ju\u017c du\u017co lepiej. Trzeciego dnia le\u017cakowania Zac podobno obudzi\u0142 si\u0119 psychicznie przygotowany na konieczno\u015b\u0107 wstawania i focha odpu\u015bci\u0142 zupe\u0142nie. Mistrz!<\/p>\n

Zatem dwie sprawy, kt\u00f3re najbardziej mnie martwi\u0142y, czyli rozstanie i spanie, ogarn\u0119li\u015bmy ca\u0142kiem sprawnie. Pojawi\u0142y si\u0119 jednak okoliczno\u015bci „fristajlowe”, kt\u00f3rych nie da\u0142o si\u0119 dok\u0142adnie przewidzie\u0107. Mianowicie… Zac, kt\u00f3ry swoje dotychczasowe \u017cycie przebywa\u0142 raczej z lud\u017ami doros\u0142ymi, ewentualnie starszymi od siebie dzie\u0107mi, kt\u00f3ry zwykle mia\u0142 ko\u0142o siebie kogo\u015b, kogo uwaga by\u0142a skupiona na nim w 100%, teraz potrzebuje nauczy\u0107 si\u0119 zabawy i funkcjonowania w grupie innych ma\u0142ych dzieci. Dzieci, kt\u00f3re bawi\u0105 si\u0119 w spos\u00f3b dzieci\u0119cy czyli np. ogl\u0105daj\u0105 obrazki, odpowiadaj\u0105 na proste pytania cio\u0107 przedszkolanek, wskazuj\u0105 kolory i zwierz\u0119ta … Zac tego nie robi. Nie widzi w tym sensu. Funkcjonuj\u0105c w doros\u0142ym \u015bwiecie, nauczy\u0142 si\u0119 tego, \u017ce wszystko robi si\u0119 w jakim\u015b celu. Je\u015bli si\u0119 bawimy, to raczej na zewn\u0105trz, na sportowo. Ja nie nale\u017c\u0119 do mam, kt\u00f3re sp\u0119dzaj\u0105 czas na „wa\u0142kowaniu” tych samych ksi\u0105\u017ceczek i obrazk\u00f3w. Nie uwa\u017cam te\u017c, \u017ce jest w tym co\u015b z\u0142ego. Mnie to nie kr\u0119ci. Zreszt\u0105, w\u0142a\u015bnie po to Zac chodzi do przedszkola – \u017ceby nauczy\u0107 si\u0119 funkcjonowa\u0107 w grupie i naby\u0107 nowe umiej\u0119tno\u015bci, szczeg\u00f3lnie te, kt\u00f3rych nie nauczy si\u0119 ode mnie. Right?<\/p>\n

Kolejny temat to porozumiewanie si\u0119. Zac nie m\u00f3wi. Przynajmniej nie w j\u0119zyku, jaki znam. My\u015bl\u0119, \u017ce to z powodu sporej liczby nietuzinkowych bod\u017ac\u00f3w, ekspozycji na j\u0119zyki obce i braku „dzieciowych” zabaw, Zac wci\u0105\u017c uk\u0142ada sobie w g\u0142owie wyrazy i zdania. W\u0142a\u015bciwie nie tylko w g\u0142owie, bo nie nale\u017cy do cichych dzieci. Po prostu swoje pi\u0119knie intonowane monologi i pytania wypowiada w swoim indywidualnym j\u0119zyku. D\u017awi\u0119ki, jakich u\u017cywa i zbitki sylab zmieniaj\u0105 si\u0119 i s\u0142ysz\u0119, \u017ce coraz bardziej przypominaj\u0105 s\u0142owa. Nie pop\u0119dzam go, bo po co? No w\u0142a\u015bnie – ja nie musz\u0119, rozumiem go bez s\u0142\u00f3w. Inni niekoniecznie. Nie wiem jak to jest nie wiedzie\u0107 o co chodzi Zachariaszowi. On sam natomiast stara si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 na siebie uwag\u0119 i uczy si\u0119 wyra\u017ca\u0107 swoje emocje nie b\u0119d\u0105c w centrum uwagi. No i tu pojawia si\u0119 temat dyscypliny, konsekwencji i zachowa\u0144 niebezpiecznych.<\/p>\n

Ju\u017c w pierwszych dniach Zac zdzieli\u0142 kilkoro dzieci po g\u0142owie – r\u0119k\u0105, \u017c\u00f3\u0142t\u0105 wy\u015bcig\u00f3wk\u0105, \u0142y\u017ck\u0105… Mia\u0142 te\u017c pomys\u0142, \u017ceby wcisn\u0105\u0107 kole\u017cance ga\u0142k\u0119 oczn\u0105 do \u015brodka g\u0142owy swoim kciukiem… Zwykle jak rozrabia, bo nale\u017cy nazwa\u0107 te zachowania w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b <?!>, wie, \u017ce robi \u017ale i daje si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 na przeprosiny. Skracaj\u0105c ca\u0142\u0105 histori\u0119 na ten temat – moja i przedszkolnych cio\u0107 w tym g\u0142owa, \u017ceby konsekwentnie i natychmiast takie zachowania okre\u015bla\u0107 jako nieodpowiednie, nagradza\u0107 te dobre i nie odpuszcza\u0107. Jest to dla mnie niez\u0142y trening, bo mam w domu ma\u0142ego spryciarza, kt\u00f3ry wykorzysta ka\u017cd\u0105 luk\u0119 w tym systemie \ud83d\ude09 No c\u00f3\u017c, cho\u0107 chc\u0119, \u017ceby moje dziecko mia\u0142o tw\u00f3rczy umys\u0142 i kreatywnie podchodzi\u0142o do \u017cycia, potrzebuje nauczy\u0107 si\u0119 wykorzystywania swojego potencja\u0142u tylko w s\u0142usznych sprawach. Pracuj\u0119 nad tym.<\/p>\n

Zac sp\u0119dzi\u0142 te\u017c kilka chwil z pani\u0105 logopedk\u0105 w przedszkolu. Nie mia\u0142am nic przeciwko temu. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce „niewiele uda\u0142o si\u0119 zrobi\u0107” podczas tego spotkania. Zac nie by\u0142 zainteresowany pokazywanymi obrazkami, nie odpowiedzia\u0142 na \u017cadne pytanie i nie patrzy\u0142 na pani\u0105. To wzbudzi\u0142o niepok\u00f3j. Tyle, \u017ce na razie nie m\u00f3j. Doskonale go rozumiem. Stety\/niestety. Wychowuj\u0105c Zachariasza sama, mam \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce w wielu kwestiach kopiuje moje podej\u015bcie do ludzi i \u015bwiata. Je\u015bli kto\u015b lub co\u015b jest nieciekawy lub nie proponuje czego\u015b, co jest atrakcyjne, naiwnie szczere dziecko po prostu sytuacj\u0119 zignoruje. Doros\u0142y znajdzie w sobie by\u0107 mo\u017ce tyle taktu, \u017ceby dyplomatycznie si\u0119 wycofa\u0107. S\u0142ysz\u0105c, \u017ce konsultacja logopedyczna odby\u0142a si\u0119 w ma\u0142ym pokoiku na poddaszu przedszkola i Zac poszed\u0142 do tego pomieszczenia sam, bez protest\u00f3w, za r\u0119k\u0119 z pani\u0105, kt\u00f3r\u0105 dopiero zobaczy\u0142 na oczy, jestem szczerze zaskoczona. Brawo Synu! Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce nie pogryz\u0142e\u015b <:D> tej pani, ani nie uciek\u0142e\u015b z pomieszczenia z p\u0142aczem. W moim przekonaniu to sukces, \u017ce oby\u0142o si\u0119 bez strachu.<\/p>\n

Zac niemal 3 lata swojego \u017cycia sp\u0119dzi\u0142 ze mn\u0105, robi\u0105c rzeczy wszechstronnie rozwijaj\u0105ce, ale zupe\u0142nie inne od tego, co robi teraz. Wiem, \u017ce gdy stworzy mu si\u0119 sprzyjaj\u0105ce warunki, wykorzysta wszystko, co ju\u017c wie. Poza tym, w kwestii ch\u0142oni\u0119cia nowo\u015bci, jest bardzo typowy – zapami\u0119tuje wszystko bardzo szybko i potem korzysta z tego, co widzia\u0142 lub czego do\u015bwiadczy\u0142. Czasem uda mu si\u0119 odpowiednio zastosowa\u0107 now\u0105 wiedz\u0119, kiedy indziej, wychodzi zabawnie. Pewnie niejednokrotnie wychodzi i b\u0119dzie wychodzi\u0107 niebezpiecznie. Od tego jeste\u015bmy my – opiekunowie, rodzice, \u017ceby nauczy\u0107 pewnych norm lub przynajmniej stara\u0107 si\u0119 u\u015bwiadamia\u0107 maluchy. Bardzo szybko w przedszkolu us\u0142ysza\u0142am „on si\u0119 niczego nie boi”. Nie dopytywa\u0142am czy to dobrze czy \u017ale. Ja wiem. To wspaniale. To stwarza nieograniczone mo\u017cliwo\u015bci – w sporcie, w nauce, w podejmowaniu nowych wyzwa\u0144. Sprawno\u015b\u0107 fizyczna Zachariasza b\u0119dzie mu podsuwa\u0107 rozwi\u0105zania w innych dziedzinach. Nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce tak to dzia\u0142a.<\/p>\n

Dzi\u0119kuj\u0119 pani logopedce z naszego przedszkola i ciociom opiekuj\u0105cym si\u0119 dzieciakami codziennie za to, \u017ce daj\u0105 nam czas. To niezwykle wa\u017cne. Znam Zachariasza jak nikt inny i ju\u017c widz\u0119 jak bardzo si\u0119 zmieni\u0142 podczas tego pierwszego miesi\u0105ca edukacji przedszkolnej i swoistej socjalizacji. Ka\u017cdego dnia przecieram oczy ze zdziwienia widz\u0105c i s\u0142ysz\u0105c jakie pomys\u0142y ma m\u00f3j syn. Inaczej bawi si\u0119 zabawkami w domu, inaczej podchodzi do ludzi, do innych dzieci. Jest bardziej samodzielny i ch\u0119tnie przejmuje inicjatyw\u0119. To dopiero miesi\u0105c, a ja ju\u017c mog\u0142abym w niesko\u0144czono\u015b\u0107 wypisywa\u0107 sfery, w kt\u00f3rych rozwin\u0119\u0142o si\u0119 moje dziecko. Dzi\u0119kuj\u0119 pani logopedce, \u017ce zamiast wysy\u0142a\u0107 Zachariasza niezw\u0142ocznie do psychologa, wys\u0142ucha\u0142a co mam o nim do powiedzenia i powiedzia\u0142a: „to nie jest z\u0142e, to jest po prostu … inne.” <3<\/p>\n

To wszystko dzieje si\u0119, bo dali\u015bmy sobie czas. Taaak. Dzieci ucz\u0105 cierpliwo\u015bci jak nikt inny. Wyczekali\u015bmy do momentu, w kt\u00f3rym oboje chcieli\u015bmy i potrzebowali\u015bmy przedszkola i czasu dla siebie. Fakt, \u017ce Zac ju\u017c uwielbia swoje przedszkole z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 zawdzi\u0119czamy temu, \u017ce zmiany miejsc, otoczenia, ludzi wok\u00f3\u0142 ju\u017c wpisa\u0142y si\u0119 w nasze \u017cycie jako sta\u0142y, niezbyt zaskakuj\u0105cy element (btw „sta\u0142e zmiany” – oksymoron mistrz!). To by\u0142o naturalne i w sumie przyjemne, cho\u0107 przyznaj\u0119, \u017ce najprzyjemniejszy jest moment, w kt\u00f3rym odbieram Zachariasza z przedszkola i bior\u0119 go w ramiona po kilku godzinach mojej pracy, a jego edukacji. Bajka.<\/p>\n

Od zawsze staram si\u0119 by\u0107 z Zachariaszem szczera, opowiada\u0107 mu o tym, co si\u0119 dzieje i teraz jestem z niego bardzo dumna. Wiem, \u017ce przed nami sporo wa\u017cnych moment\u00f3w, czasem trudnych sytuacji, na pewno kontrowersyjnych zdarze\u0144. Tacy jeste\u015bmy. Nie \u017ca\u0142uj\u0119.<\/p>\n

p.s. co z pieluchami i jedzeniem? Cho\u0107 Zac poza przedszkolem raczej nie potrzebuje pieluszki, w przedszkolu, jeszcze ich u\u017cywa. Ciocie nie widz\u0105 w tym problemu. Je\u015bli chodzi o jedzenie, moje dziecko w ubieg\u0142ym tygodniu zjad\u0142o m.in. krem z groszku, zup\u0119 broku\u0142ow\u0105 i pizz\u0119. Zajada si\u0119 te\u017c zup\u0105 pomidorow\u0105, kt\u00f3rej wcze\u015bniej nie lubi\u0142. Kuchnia przedszkolna rz\u0105dzi! Przypomn\u0119 te\u017c, \u017ce wci\u0105\u017c karmi\u0119 Z piersi\u0105. Ha!<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To wa\u017cny wpis. Wa\u017cne jest te\u017c to, \u017ce pisz\u0119 go teraz, a nie miesi\u0105c temu. W\u0142a\u015bciwie ka\u017cdego dnia przychodz\u0105 mi do g\u0142owy nowe refleksje i wnioski, ale teraz ju\u017c co\u015b si\u0119 wyklarowa\u0142o. Chodzimy do przedszkola. On i ja. Razem. Ba! On nawet biega. Ja staram si\u0119 pami\u0119ta\u0107 o wszystkich sprawunkach z tym zwi\u0105zanych – nowe prze\u015bcierad\u0142o, \u015bwie\u017ca pi\u017cama, samochodzik do zabawy, bo koledzy maj\u0105 … …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1696,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[37,1,34],"tags":[24,40,42,43],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1646"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1646"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1646\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1751,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1646\/revisions\/1751"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1696"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1646"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1646"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1646"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}