{"id":105,"date":"2013-09-17T10:19:00","date_gmt":"2013-09-17T10:19:00","guid":{"rendered":"http:\/\/extremama.siostraania.pl\/?p=105"},"modified":"2015-03-06T12:41:38","modified_gmt":"2015-03-06T12:41:38","slug":"nic-nie-musze-czyli-his-finland-part-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/nic-nie-musze-czyli-his-finland-part-3\/","title":{"rendered":"Nic nie musz\u0119 czyli HIS FINLAND part 3"},"content":{"rendered":"
\n<\/a><\/div>\n

\nO czym jeszcze nie napisa\u0142am? Ilu jeszcze my\u015bli nie zwerbalizowa\u0142am albo nawet nie dopu\u015bci\u0142am do siebie? Mn\u00f3\u00f3\u00f3\u00f3\u00f3\u00f3stwo! Ale to nic – w tym przypadku wrzuc\u0119 nieco wi\u0119cej zdj\u0119\u0107 i te\u017c b\u0119dzie dobrze. Pewnych sytuacji nie da si\u0119 opisa\u0107, a klimatu przekaza\u0107, nie wspominaj\u0105c o zapachu czy wilgotno\u015bci powietrza, kt\u00f3ra w Finlandii jest specyficzna … nawet dla kogo\u015b, kto pochodzi z po\u0142udnia Polski, a mieszka na jej p\u00f3\u0142nocy.<\/p>\n

Ko\u0144cz\u0105c sag\u0119, a raczej trylogi\u0119 HIS FINLAND, napisz\u0119 o tym, jak mi\u0142o wraca si\u0119 do domu, jakie emocje zostawi\u0142a we mnie ta wyprawa i co jeszcze chcia\u0142abym w tym temacie zrobi\u0107. Taki przynajmniej teraz mam plan:P, bo co z tego wyjdzie, jak zwykle nie wiadomo \ud83d\ude42 Taka ju\u017c ze mnie samozwa\u0144cza pisarka-amatorka.<\/p>\n

<\/a>
\nW\u0142a\u015bciwie jak tak si\u0119 zastanowi\u0107, to lubi\u0119 wraca\u0107 do domu. Mimo, \u017ce polubi\u0142am to moje wsz\u0119dobylskie \u017cycie, za ka\u017cdym razem, jak wracam, oddycham z ulg\u0105, \u017ce ju\u017c, cho\u0107 przez chwil\u0119, nie potrzebuj\u0119 si\u0119 zastanawia\u0107 co gdzie le\u017cy, szczeg\u00f3lnie w \u0142azience, \u017ce \u015bpi\u0119 beztrosko dobrym snem, bo wiem, z kt\u00f3rej strony wstaje s\u0142o\u0144ce, no i znam ka\u017cdy wystaj\u0105cy kant, kusz\u0105cy przedmiot i jestem w stanie zareagowa\u0107 zanim natknie si\u0119 na to to m\u00f3j Zac. Zatem, fajnie si\u0119 wraca. Dos\u0142ownie. Proces wracania jest sam w sobie interesuj\u0105cy, inspiruj\u0105cy …, a nawet powiedzia\u0142abym, \u017ce zostanie z nami na zawsze, bo przecie\u017c uwa\u017cam, \u017ce ka\u017cdy dzie\u0144 w \u017cyciu mojego ma\u0142ego synka otwiera w jego \u015blicznej g\u0142owie nowe szufladki (powszechnie wiadomo, \u017ce m\u0119\u017cczy\u017ani maj\u0105 w niej szufladki, a nie jak kobiety – zwitek kabli :P). Zatem ju\u017c na sam\u0105 my\u015bl, o tym, \u017ce znowu wsi\u0105dziemy do samolotu, \u017ce po drodze zaliczymy poci\u0105g i spacer po fi\u0144skim porcie, rado\u015bnie si\u0119 nam zrobi\u0142o. Cho\u0107 teraz, jak sobie to przypominam, jak to wszystko si\u0119 ko\u0144czy, pojawia si\u0119 kolejne uczucie – niejakiego smutku …, \u017ce to ju\u017c koniec. Na szcz\u0119\u015bcie w naszym przypadku, wystarczy tylko przewr\u00f3ci\u0107 kartk\u0119, nie trzeba nawet dochodzi\u0107 do ko\u0144ca rozdzia\u0142u (pisz\u0105c metaforycznie), a ju\u017c czekaj\u0105 nas nowe przygody, a nawet podr\u00f3\u017ce. Zatrzymuj\u0105c si\u0119 jednak jeszcze przy tej, konkretnej, do Fi\u0144czykolandu… Mi\u0142o by\u0142o i mi\u0142o si\u0119 wraca\u0142o. Ot co. To wa\u017cne, bo wtedy ma si\u0119 dobre wspomnienia i z dobrymi emocjami ogl\u0105da si\u0119 te tuziny, a nawet kopy, zdj\u0119\u0107:)<\/p>\n

Nasza podr\u00f3\u017c powrotna to samoch\u00f3d na dworzec kolejowy do pobliskiego miasteczka P\u04d3nnainen (Benn\u04d3s), poci\u0105g do Tampere, kolejny do Turku. Spacer z dworca do kuzynostwa, nocleg u tych\u017ce, a kolejnego dnia w po\u0142udnie – przeja\u017cd\u017cka samochodem na lotnisko w Turku. Kolejny etap to samolot do Gda\u0144ska, a potem ju\u017c tylko (lub, w tym przypadku A\u017b) samoch\u00f3d do Olsztyna. P\u04d3nn\u04d3inen<\/a> to urocze miasteczko. Jeszcze jak mi si\u0119 chcia\u0142o zosta\u0107 w Finlandii na d\u0142u\u017cej, utrzymywa\u0142am nawet, \u017ce mog\u0142abym tam mieszka\u0107. Typowe domki szwedzko czerwone, tudzie\u017c musztardowe, z drewna, wszystko niskie, poro\u015bni\u0119te mchem. Do tego kr\u0119te ulice i spok\u00f3j. A, \u017ce jest tam dworzec, to miasteczko wygl\u0105da na ca\u0142kiem ogarni\u0119te. No i fakt, \u017ce w\u0142a\u015bnie tam, wsiadam zwykle do czystego, nawet pachn\u0105cego, schludnego, punktualnego, odpowiednio wyposa\u017conego poci\u0105gu dodaje miasteczku jeszcze wi\u0119cej uroku.<\/p>\n

Poci\u0105g…, linie kolejowe<\/a>, konduktorzy i mo\u017cliwo\u015bci rezerwacji – poezja! \ud83d\ude42 Wiem, \u017ce polskie poci\u0105gi i nasze PKP nieco si\u0119 ogarn\u0119\u0142y na okoliczno\u015b\u0107 EURO, ale wci\u0105\u017c przepa\u015b\u0107 jest ogrooooooomna. Mam wra\u017cenie, \u017ce nie do przeskoczenia. To kwestia mentalno\u015bci, a nie tylko pieni\u0119dzy firmy, kt\u00f3ra jest w\u0142a\u015bcicielem poci\u0105g\u00f3w. Tak czy siak – by\u0142o mi\u0142o. Zarezerwowa\u0142am bilet przez Internet, tak\u017ce przez Internet za niego zap\u0142aci\u0142am. Wykupi\u0142am miejsce w tak zwanym PLAYROOM’ie nie wiedz\u0105c nawet czego si\u0119 spodziewa\u0107. Nie spodziewa\u0142am si\u0119 wi\u0119c niczego (to jedno z moich fi\u0144skich przes\u0142a\u0144, ale o tym za chwil\u0119:D). Wesz\u0142am do wagonu, znalaz\u0142am swoje miejsce i zd\u0119bia\u0142am…, ale po kolei. Zostawi\u0142am w\u00f3zek na dolnym pok\u0142adzie, zabra\u0142am ze sob\u0105 „mamowo-dzieciowy niezb\u0119dnik” i uda\u0142am si\u0119 na nasze numerowane miejsce. Otworzy\u0142am bramk\u0119 (sprytnie zabezpieczon\u0105 przed tym, \u017ceby nie otworzy\u0142o jej ma\u0142e dziecko) i zobaczy\u0142am przed sob\u0105 rz\u0119dy siedze\u0144, a na ko\u0144cu wagonu … PLAC ZABAW! Po prostu! \u0142adniejszy, bezpieczniejszy i lepiej wyposa\u017cony ni\u017c niejedno miejsce zbudowane konkretnie w tym celu (poza poci\u0105giem) w Polsce. ZERO dewastacji! \u017cadnych „tag\u00f3w”, powyginanych element\u00f3w czyli brudu. WHAW! Zac mia\u0142 do dyspozycji zje\u017cd\u017calni\u0119, balkonik, lokomotyw\u0119 i wagon, ksi\u0105\u017ceczki na p\u00f3\u0142ce, kilka labirynt\u00f3w do \u0107wiczenia paluszk\u00f3w i wygodn\u0105 kanap\u0119. Oczywi\u015bcie nale\u017ca\u0142o uwa\u017ca\u0107, by fi\u0144czykowe maluchy go nie stratowa\u0142y w dzikiej zabawie, ale radzi\u0142 sobie ca\u0142kiem dobrze. Od razu „zakr\u0119ci\u0142 si\u0119” lokomotyw\u0105. Drugie miejsce zaj\u0119\u0142y „drutowe” labirynty estetycznie przymocowane do stolika. Ani przez chwil\u0119 nie zastanawia\u0142am si\u0119 ile bakterii znajduje si\u0119 na tych wszystkich przedmiotach i nie wynika\u0142o to z mojej beztroski. Ech. Cudnie! Zatem pierwsz\u0105 tur\u0119 podr\u00f3\u017cy poci\u0105giem, oboje prze\u017cyli\u015bmy w transie zachwytu:) Drugi poci\u0105g (po zgrabnej, 3 minutowej, expresowej, bezstresowej przesiadce na INNY peron, do IDENTYCZNIE wygl\u0105daj\u0105cego wagonu) tak\u017ce okaza\u0142 si\u0119 przyjazny, wi\u0119c Zac zdecydowa\u0142, \u017ce tym razem po\u0107wiczy chodzenie po wagonie w czasie jazdy. Wychodzi\u0142o mu bardzo dobrze. Ba! Chodzi\u0142 po wagonie boso!, bo tak najbardziej lubi. I tak dojechali\u015bmy do Turku. Wiadomo, po 5-godzinnej podr\u00f3\u017cy poci\u0105giem Zac mia\u0142 troch\u0119 dosy\u0107, ale kto by nie mia\u0142?<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

\nW Turku, przywitawszy si\u0119 z Cioci\u0105 Tove i ma\u0142ym Elisem, podreptali\u015bmy do nich do domu. Domu przyjaznego, jasnego, urz\u0105dzonego prosto i wcale nie jako\u015b szczeg\u00f3lnie nowocze\u015bnie. Domu, w kt\u00f3rym Tove gotuje organiczne potrawy bez soli, domu, w kt\u00f3rym Elis poznaje \u015bwiat le\u017c\u0105c na pod\u0142odze, w kt\u00f3rym mieszka sobie kotka Nala i jest jako\u015b tak przyjemnie, \u017ce na sam\u0105 my\u015bl, robi mi si\u0119 … spokojnie i harmonijnie na duszy. Naaaajs! Obiad – organiczna baranina, spaghetti, broku\u0142y, krem\/sos z pomidor\u00f3w – prosto, smacznie, zdrowo, dzieciowo! Spacer – port, s\u0142o\u0144ce, blondynki, rzeka Aurajoki, oddech. Zm\u0119czeni, poszli\u015bmy spa\u0107, cho\u0107 Elis jeszcze d\u0142ugo dokazywa\u0142 (ma w zwyczaju zasypia\u0107 oko\u0142o 23-ej!!!). Btw Elis to po polsku Eliasz – je\u015bli wierzy\u0107 w t\u0142umaczenie imion na r\u00f3\u017cne j\u0119zyki.<\/p>\n

\n
\n<\/a><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/a><\/div>\n
\n<\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

<\/div>\n

\nSkracaj\u0105c histori\u0119 o lataniu, bo sam odlot wygl\u0105da\u0142 podobnie do przylotu – Zac d\u0142uuuugo spa\u0142, a potem bardzo mu si\u0119 podoba\u0142o. Jakim\u015b cudem zmieniaj\u0105ce si\u0119 ci\u015bnienie w uszach nie by\u0142o mu straszne. Co mi si\u0119 szczeg\u00f3lnie spodoba\u0142o to fakt, \u017ce na naprawd\u0119 ma\u0142ym i tak jakby niezagospodarowanym jako\u015b specjalnie nowocze\u015bnie lotnisku by\u0142 schludny i kolorowo urz\u0105dzony k\u0105cik dla dzieci. Inna sprawa, kt\u00f3rej nie da\u0142o si\u0119 nie odczu\u0107, to Polacy. Lot by\u0142 do Gda\u0144ska, wi\u0119c wok\u00f3\u0142 nas, na lotnisku, s\u0142yszeli\u015bmy ju\u017c raczej znajome d\u017awi\u0119ki j\u0119zyka polskiego. Nie skupi\u0119 si\u0119 tu na tym, \u017ce wol\u0119 jak w takich miejscach s\u0105 wok\u00f3\u0142 mnie obcokrajowcy, bo albo nie rozumiem ich kultury albo podziwiam jej europejsko\u015b\u0107, tudzie\u017c \u015bwiatowo\u015b\u0107.<\/p>\n
\n<\/a><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

\nNo i tyle. Po przylocie do Polski, d\u0142ugo z Z harcowali\u015bmy w pobli\u017cu lotniska, bo wsadzenie go od razu do samochodu nie wchodzi\u0142o w gr\u0119. Potrzebowa\u0142 sprawdzi\u0107 swoj\u0105 now\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 CHODZENIA na polskiej ziemi, po kilkudniowym treningu w Fi.<\/p>\n

Nie musz\u0119 je\u017adzi\u0107 do Finlandii, ale chc\u0119. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce Zac ma t\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 poznawania \u015bwiata innymi oczami, szerzej otwartymi … ni\u017c moje, ni\u017c moich rodzic\u00f3w, ni\u017c wielu ludzi wok\u00f3\u0142 mnie. Poza tym, patrz\u0105c na to ile dobrych my\u015bli zostaje po tych podr\u00f3\u017cach w mojej g\u0142owie, mentalnie tak\u017ce mu si\u0119 ta skandynawska krew przys\u0142u\u017cy. Co mam na my\u015bli? Kiedy\u015b m\u00f3wi\u0142am o tym w video blogu<\/a> – o Robinie Sharma<\/a> i umiarze. Wyja\u015bni\u0119 wi\u0119c w skr\u00f3cie, bo wiem, \u017ce nie ka\u017cdy lubi filozoficzne wywody, a ten post i tak jest ju\u017c d\u0142ugi.<\/p>\n

Gdy drogi moje i Fi\u0144czykolandu si\u0119 przypadkiem zetkn\u0119\u0142y, chodzi\u0142o o „NIC NIEMUSZENIE”, o zgod\u0119 z samym sob\u0105, o wolno\u015b\u0107, o to, \u017ce \u015bwiat jest pi\u0119kny, a ka\u017cde „musz\u0119”, mo\u017cna zamieni\u0107 na „chc\u0119” albo „POTRZEBUJ\u0118”. Zainspirowana pozytywnym my\u015bleniem i bezpretensjonalno\u015bci\u0105, przeczyta\u0142am „The Monk who sold his Ferrari”<\/a> i by\u0142o mi dobrze ze sob\u0105. Od tamtej pory jest mi coraz lepiej. Kr\u0119ci mnie filozofia Buddyzmu<\/a> i chc\u0119 mie\u0107 czas na prac\u0119 nad sob\u0105. W\u0142a\u015bciwie go mam, bo wci\u0105\u017c rozkminiam to i owo, bezwiednie – karmi\u0105c, jad\u0105c, gotuj\u0105c, spaceruj\u0105c. No i ca\u0142y czas mam w g\u0142owie t\u0119 my\u015bl – IDEATION WITHOUT EXECUTION LEADS TO NOTHING MORE THAN DELUSION<\/a> (ang. My\u015bl\/pomys\u0142 bez czynu prowadzi tylko do iluzji – Robin Sharma). Przy okazji, zajrzyjcie czasem na profil Robina, daje do my\u015blenia i oczywi\u015bcie jak wszystko, nale\u017cy dawkowa\u0107 go sobie umiarkowanie. Taaaak, UMIAR to m\u00f3j kolejny konik \ud83d\ude42 Po prostu MODERATION<\/a> to moja ukochana cnota Benjamina Franklina (tu link po polsku<\/a>) \ud83d\ude42 Ech, niez\u0142y misz-masz Wam tu serwuj\u0119. Wiem jednak, \u017ce kto chce, to pozna tematy lepiej, a kto nie i tak wie, \u017ce bywam chaotyczna, ale MY\u015aL\u0118 \ud83d\ude42 Wniosek…, nareszcie, nadszed\u0142 moment i \u015bwiat, kt\u00f3ry akceptuje mnie „rozkminkuj\u0105c\u0105”. Ba! Rozkminkuje w podobny spos\u00f3b i pragnie analizy. Dlatego, nasza Finlandia nie jest tylko miejscem na mapie.<\/p>\n

A co jeszcze przed nami? Historia. Miejsca. Kultura. Znamy Finlandi\u0119 jako chmur\u0119 pastelowych kolor\u00f3w, przeplatanych ni\u0107mi szaro\u015bci albo lodowatego b\u0142\u0119kitu. Chcemy wiedzie\u0107 co, jak i dlaczego. My\u015bl\u0119, \u017ce Fi\u0144czykolandia nigdy nie przestanie by\u0107 dla mnie egzotyczna, ale chce umie\u0107 t\u0119 egzotyk\u0119 lepiej zrozumie\u0107. Zatem, niew\u0105tpliwie CDN<\/p>\n

GALERIA<\/a><\/p>\n

(przewodnik ju\u017c mamy<\/a> :D)<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

O czym jeszcze nie napisa\u0142am? Ilu jeszcze my\u015bli nie zwerbalizowa\u0142am albo nawet nie dopu\u015bci\u0142am do siebie? Mn\u00f3\u00f3\u00f3\u00f3\u00f3\u00f3stwo! Ale to nic – w tym przypadku wrzuc\u0119 nieco wi\u0119cej zdj\u0119\u0107 i te\u017c b\u0119dzie dobrze. Pewnych sytuacji nie da si\u0119 opisa\u0107, a klimatu przekaza\u0107, nie wspominaj\u0105c o zapachu czy wilgotno\u015bci powietrza, kt\u00f3ra w Finlandii jest specyficzna … nawet dla kogo\u015b, kto pochodzi z po\u0142udnia Polski, a mieszka na …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":966,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"sfsi_plus_gutenberg_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_show_text_before_share":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_type":"","sfsi_plus_gutenberg_icon_alignemt":"","sfsi_plus_gutenburg_max_per_row":""},"categories":[1],"tags":[2,4,5],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=105"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":951,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105\/revisions\/951"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/966"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lidiapiechota.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}